موسیمانه آفریقایی تبار اکنون در این شرایط به نظر می‎رسد خیلی زود به بن بست نزدیک شده است. آنهایی که بدبین هستند می‎گویند استقلال فعلا درست بشو نیست. آنهایی که خیلی بدبین‎تر هستند می‎گویند موسیمانه حتی به نیم فصل هم نمی‎رسد. اما موسیمانه در برابر این شرایط چه خواهد کرد؟ آنچه که این روزها واضح به نظر می‌رسد این است که موسیمانه این روزها در حالی که به تازگی کار خود را در استقلال آغاز کرده بسیار نامحبوب شده است، نامحبوب هم نزد هواداران و هم نزد بزرگان استقلال. این را می‌شود حداقل از فضای مجازی متوجه شد. 
 
بحران قدیمی
موسیمانه بحران جدیدی را وارد استقلال نکرد،بلکه وارد همان قبلی شد.اوهنوز مقصر نیست. این مربی آفریقایی وسط ماجرایی قرار دارد که فعلا به او ارتباطی ندارد. حتی اگر بعد از شکست سنگین 3 بر یک مقابل خیبر تقریبا زمین و زمان را به هم دوخته باشد و شمشیر را برای بازیکنان استقلال از رو بسته باشد باز هم تقصیر چندانی ندارد. او یک تازه وارد است، با کلی ناآگاهی نسبت به شرایط موجود در فوتبال ایران. نه فضای رسانه‌ای رامی‌شناسد و نه نوع رفتارهای مدیران. با رفتارهای غیرحرفه‎ای بازیکنان فوتبال ایران نیز آشنا نیست که درحد یک سوپراستار توقع دارند. البته فوتبال ایران هم نمی‎دانست که موسیمانه میتواند به سرعت شبیه ویژگی های فوتبال وطنی شود. او حتی با وجود اینکه شباهت های خودش را با این شرایط نشان میدهد به نظر میرسد بیگانه ای است که در میان انبوه فوتبالی ها قرار گرفته است. سرنوشت او چه خواهد شد؟ 
 
شبیه به فوتبال ایرانی
استقلال یک مربی خارجی می‎خواست که آن را جذب کرد. این مربی خارجی قرار بود خوشفکر و رزومه‎دار باشد، سبک بازی استقلال را تغییر بدهد و روح تازه‎ای را به کالبد تیم تزریق کند. موسیمانه به ظاهر همه چیز را دارد. اما نوع مصاحبه او بعد از دیدار با خیبر نشان داد که او شباهت‎های زیادی به فوتبال ایرانی دارد. اما باز هم مشکل این نیست. مشکل بزرگ‎تر این است که او هواخواهان زیادی در ایران ندارد و همین مشکل او را چند برابر می‎کند. این برای خودش یک چالش بزرگ است. او چگونه می‎خواهد این شرایط را مدیریت کند؟ تسخیر قلب هواداران و البته پیشکسوتان پرتعداد استقلالی کار راحتی نیست و زحمت زیادی را می طلبد. اگر او هواداران و پیشکسوتان را با خود نداشته باشد انگار هیچ چیز ندارد. 
 
ویرانه‏‌های فنی
علاوه بر چالش‎های یاد شده موسیمانه باید یک ویرانه را درست کند. این ویرانه در واقع مسائل فنی است که هیچ یک از آنها این فصل در استقلال به درستی اجرا نمی‎شود. استقلال از ابتدای فصل با مشکل دروازه مواجه است. افت حسینی در این پست در واقع افت استقلال است. دفاع استقلال نیز در تله مهاجمان سرعتی می‎افتد و علاوه بر آن بازیکنان مدام «جا» می‎مانند. حفره‎های خط دفاع استقلال پرنشدنی به نظر می‎رسد. در کنار چالش‎های عمده خط دفاع بازیسازی نیز در استقلال به درستی انجام نمی‎شود و مشکل گلزنی در تیم به عامل اصلی ناکامی‎ها تبدیل می‎شود. کوه مشکلات تاکتیکی روی سر موسیمانه ریخته‎اند. البته او همین ابتدا یک ویژگی مثبت از خود نشان داد؛ نمی‎خواهد تنها باشد و نمی‎خواهد تنها بماند. این را از ارتباط گیری خوب با پیشکسوتان می‎شود متوجه شد. اما باز هم این کافی نیست.
 
موسیمانه، یک غریبه
او یک غریبه است. هرچقدر هم آسمان و ریسمان را به هم ببافد وبعد ازشکست سنگین مقابل خیبر بازیکنان استقلال را به روش های مرسوم در فوتبال ایران از دم تیغ بگذراند باز هم غریبه ای بیش نیست، غریبه ای که کمتر هواداری هم دارد. نکته غم اگیز این است که او در مدت زمانی کوتاه اینچنین نامحبوب شده است. شاید هواداران و کل خانواده استقلال حق دارند. بعد از دردسرهای فراوان دوران نکونام استقلال یک مربی مقتدر و صاحب سبک میخواست. هنوز هم البته دیر نیست. موسیمانه میتواند این ویژگی‎ها را از خود نشان بدهد؟