روایت‌هایی که از آنها جمع‌آوری می‌شد بسیار جسته گریخته بود و انسجام کافی نداشت. زمانی که به لطف خدا و عنایت امام حسین(ع) کار را شروع کردیم، کوشیدیم روایت‌های بسیاری را پوشش دهیم. علت عدم همکاری خانم‌ها فضای کشور پاکستان برمی‌گردد که یک فضای سنتی وغیرتی است.درسال۱۴۰۱، هنگام اولین اعزام مابه مرز برای انجام مصاحبه‌ها، تنها توانستیم ۳۹ گفت‌وگو ثبت کنیم که از این میان، فقط یک خانم در بین این مصاحبه‌شونده‌ها وجود داشت و باقی آقا بودند. سال بعد نیز خودم توفیق صحبت مستقیم با بانوان را نداشتم؛ اما به لطف خدا، در میانه راه با خانم فاطمه باری آشنا شدیم که اشتیاق فراوانی به زبان فارسی داشت. 
کتاب شاه است حسین در حال حاضر تنها به روایت مردان زائر پاکستانی می‌پردازد و قرار است روایت بانوان به‌شکل کاملا مستقل ارائه شود. این امکان وجود دارد که حتی عنوان کتاب نیز تغییر کند.