روز غدیر، روزی که آیه‌ «الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ و اَتمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی وَ رَضِیتُ لَکُمُ الْإِسْلَامَ دِیناً» نازل شد، نشان می‌دهد این یک جریان خاص و برای یک روز نیست بلکه از روز غدیر آغاز شده و به امام زمان(عج) ختم می‌شود. یعنی این جریان امامت و ولایت چنان گسترده است که جریان‌های دوران غیبت و حتی ولایت فقیه و حکومت اسلامی نیز در ذیل و سایه‌ همین جریان تعریف می‌شوند. 
این نکته که به امام زمان(عج) ختم می‌شود. براساس بیان امام علی‌(ع) در نهج‌البلاغه، ایشان ائمه‌ اطهار را به ستارگان تشبیه کرده‌اند که در نهایت به «ستاره‌ نهایی» ختم می‌شوند و آنجاست که نعمت کامل می‌شود. بنابراین این جریان برای استکمال (کمال‌جویی) است و کمال نهایی در زمان امام زمان محقق می‌شود. از این رو گروه‌هایی مانند واقفیه که امامت را توقیف کردند و به دوازده امام باور نداشتند، خود را از این کمال نهایی محروم کردند.  این روز متعلق به جهان اسلام است و در آیه‌ غدیر هیچ بحثی نیست و به همین روز اشاره دارد که پیامبر(ص) مردم را در غدیر خم جمع کردند و فرمودند: «مَنْ کُنْتُ مَوْلَاهُ فَهذا عَلِیٌّ مَوْلاه». البته در تفسیر کلمه‌ «مولا» اختلاف نظر وجود دارد. برخی آن را به‌معنای دوست و محب می‌دانند (یعنی هر کس مرا دوست دارد، علی را دوست دارد) و بسیاری از اهل سنت (به جز فرقه‌های خاص) از این قبیله‌اند. اما ما معتقدیم این قضیه فراتر از دوستی ساده است. موضوعی به اندازه اکمال دین، اتمام نعمت و رضایت خداوند است. بنابراین درس ولایت در اینجا به‌معنای حکومت، سرپرستی و رهبری است.