هنوز کلام گیرای آن رهبر حکیم مبنی بر «تا جان در بدن دارم، در خدمتگزاری به مردم فروگذار نخواهم کرد» در اذهان آحاد امت اسلام فراموش نشده بود که آن رهبر صادق‌الوعد به غایت مصداق «من قضی نحبه» شد. آری مردان خدا را عزتی بالاتر از شهادت نیست! در آخرین سال‌های عمر پربرکت رهبر شهیدمان، ایران با هجمه‌های بی‌سابقه‌ای از سوی دشمنان مواجه شد. ترور سردار سلیمانی، ناآرامی‌های داخلی و جنگ ترکیبی، همه و همه آزمون‌هایی بود که این رهبر دوراندیش و فرزانه، آنها را با صلابت و قاطعیت پشت سر گذاشت. حتی در بحرانی‌ترین لحظات و زمانی که برخی خواستار عقب‌نشینی بودند، او بر اصول پافشاری کرد و فرمود که ایران در برابر زورگویی سر فرود نخواهد آورد. یکی از آخرین تدابیر مؤثر آن حکیم ربانی برای توسعه ایران، صدور اذن سرمایه‌گذاری به صندوق توسعه ملی برای رفع موانع تأمین مالی طرح‌های بزرگ توسعه‌ای بود که برکات آن با به بهره‌برداری رسیدن بخشی از طرح‌های افزایش تولید انرژی هم‌اکنون به ثمر نشسته است. روزهای پایانی اسفند 1404، حماسه زندگی این پیر فرزانه به اوج خود رسید. در حالی‌که دشمنان با تصور پایان کار، آسمان تهران را آماج حملات خود ساختند، آیت‌الله خامنه‌ای‌(رض) در سنگر ایمان خود ماندگار شد. خبر شهادت او در حملات هوایی آمریکا و اسرائیل، همان‌گونه که در تاریخ 9 اسفند 1404 منتشر شد، نه پایان یک دوره، بلکه آغاز بعثتی بزرگ بود. شهادت آن رهبر وارسته، اوج افتخار یک مبارز الهی است. او در طول 36 سال رهبری خود، کشور را در طوفان‌های سهمگین تاریخ هدایت کرد.