رزمندهای كه مدافع حرم شد
رضا رودكی از كهنه سربازهای جنگ است، از همانها كه وقتی جنگ شروع شد، بیتوجه به سن و سال، پا به جبهه گذاشته و شده یكی از آن 14 سالههایی كه اسلحه به دست گرفتند و مقابل دشمن ایستادند. این ایستادگی و مبارزه برای او ده سال طول كشیده، روزهایی كه دربارهاش میگوید: «جنگ بود دیگر، همه میرفتند، همه واجب میدیدند كه در جنگ شركت كنند، من هم یكی از همان مردم بودم و حتی دو سال هم بعد از قطعنامه در جبهه ماندم، چون ضرورت داشت بمانیم و از كشورمان دفاع كنیم.»
این رزمنده قدیمی البته یكی از مدافعان حرم كشورمان هم هست؛ مردی كه چندماهی را در جبهه سوریه علیه تكفیریها و در دفاع از حرم جنگیده و با تعداد زیادی شهدای مدافع حرم شیراز همرزم بوده، او البته یكی از مهمان مراسم جشن تولد فرزندان شهدای مدافع حرم هم بوده، اتفاقی كه دربارهاش میگوید: «من همه این بچهها را میشناسم، خانوادههایشان را میشناسم، خیلی از بچههایی كه از شهید شدند از دوستان و همرزمان قدیمی من بودند، مثلا در همین مراسم من همسر سردار شهید عبدا... اسكندری را دیدم، این شهید از رفقای 30 ساله من بود. ما با هم همكار بودیم، سردار اسكندری وقتی رفت سوریه، دو روز بعد سرش بالای نیزه بود، داعشیها گفتند سر سردار ایرانی را بریدیم، همه جا به این افتخار میكردند و این سر را بالای نیزه در شهرهای سوریه میچرخاندند و جایزه جمع میكردند. من در دوران دفاع مقدس در همه جنگ با ایشان بودم و یك كلام بگویم كه خیلی مرد خوبی بود.»
برای این رزمنده قدیمی هم ضرورت حضور در سوریه به یك هدف بزرگ میرسد، به اینكه دفاع از اسلام مرز نمیشناسد؛ هدفی كه انگیزه خیلیها شد برای حضور در سوریه و آسمانی شدنشان.