ابه عقیده ما این خانه همان جایی است كه پیكر مطهر دختر پیامبر(ص) در آنجا دفن شده است و با تاكید زیادی كه ایشان در وصیت خود به پنهان ماندن مراسم نماز و دفن خود كرده بود چاره‌ای جز انتخاب همین مدفن وجود نداشت. زیرا تنها دو احتمال دیگر در اسناد تاریخی وجود دارد: بقیع و روضه! این دو مكان هر دو در معرض دستبرد پنهان یا آشكار صاحبان قدرت بود به طوری كه دیدیم حتی تصریح كردند كه زنان مسلمان را برای نبش‌قبر بیاورند تا بر جسد دختر پیامبر(ص) نماز بخوانند و او را زیارت كنند.ب سطرهایی كه در بالا خواندید بخش‌هایی از فصل پایانی كتاب دختر پیامبر(ص) است كه به طور كامل به مدفن حضرت اختصاص پیدا كرده. بخواهیم دقیق‌تر گفته باشیم تقریبا 30 صفحه از كتاب به این موضوع اختصاص پیدا كرده. كتاب در این بخش كه می‌شود به نوعی آن را مهم‌ترین بخش هم دانست به ترتیب روایت‌های مختلفی كه در مورد محل دفن حضرت زهرا(س) وجود دارد را نقل كرده و سپس به ترتیب آنها را نقد می‌كند. طبیعی است كه نقدها در جهت ادعای گزاره خود كتاب باشد كه منزل حضرت امیر(ع) و حضرت زهرا(س) را محل دفن پیكر معرفی می‌كند. حالا سوای بحث‌های فنی كتاب كه سایر اقوال را درباره این موضوع با ذكر دلیل رد می‌كند، مهم‌ترین سؤال این است كه ادله ادعای خود كتاب چیست؟ بخواهیم راحت‌تر صحبت كنیم یعنی این‌كه خود حجت‌الاسلام والمسلمین جاودان مبتنی بر چه دلایلی معتقد است كه پیكر حضرت در منزلشان دفن شده است. یكی از مهم‌ترین دلایل این كار، امتیازی است كه برای خانه حضرت امیر(ع) به عنوان یكی از خانه‌های نزدیك مسجد مدینه ذكر شده است.