قانون پیوست فرهنگی هنوز اجرا نشده است
شورای‌عالی انقلاب فرهنگی نهادی فراقانونی است که از بدو انقلاب تاسیس شده است. این فراقانونی بودن البته به معنای بیش از قانون حرکت‌کردن نیست بلکه به این معنی است که می‌تواند راسا مصوباتی حتی بالاتر از مصوبات مجلس که نهاد موظف قانونگذاری است، داشته باشد. پس وقتی به چنین نهادی این اختیار داده می‌شود انتظار می‌رود به قدری قوی عمل کند که با توجه به برخی خلأهای قانونگذاری و مراحل سختی که ممکن است در فرآیند آن رخ دهد، بتواند قوانین اضطراری و لازم‌الاجرا را به‌سرعت وضع کند و به مرحله اجرا برساند. نگاهی به عملکرد شورای‌عالی انقلاب فرهنگی نشان می‌دهد متاسفانه این شورا به‌ویژه در چند سال اخیر به وظایف تعریف‌شده، به‌درستی عمل نکرده که اولین عامل این مساله حضور نداشتن به‌موقع، بجا و بهینه رئیس‌جمهور پیشین در شورا بوده و با این‌که شورا با حضور رئیس‌جمهور رسمیت می‌گیرد از سوی ایشان تضعیف شده که این تضعیف نشان‌دهنده بی‌اهمیت بودن شورا برای بالاترین مقام اجرایی کشور است. بنده چند سال به‌عنوان نماینده مجلس در شورای‌عالی انقلاب فرهنگی و در بخش پیوست فرهنگی و مهندسی فرهنگی حضور داشته‌ام اما نهایتا مصوبات یا ابلاغ نمی‌شد یا بعد از ابلاغ به‌درستی اجرا نمی‌شد ضمن این‌که شورا هم پیگیری نمی‌کرد. شورای‌عالی انقلاب فرهنگی به‌عنوان نهادی که با حضور بالاترین مقام اجرایی یعنی رئیس‌جمهور کشور اداره می‌شود قوانینی تصویب می‌کند که یا قدرت اجرایش را ندارد یا اصلا به اجرا نمی‌رسد. از این دست قوانین هم در کشور بسیار است که حتی ابلاغیه دارند اما به اجرا نرسیده‌اند و نمونه‌اش پیوست فرهنگی است؛ قانونی که سال‌ها برایش زمان صرف و در شورا تصویب شده و نهادهای قانونگذاری مختلف روی آن صحه گذاشته‌اند اما تا چه حد در طرح‌ها، لوایح و آنچه دولت باید از خود برجای بگذارد، عملیاتی است؟ این امر متاسفانه در اسناد بالادستی آموزش عالی و آموزش‌وپرورش هم صادق است و اینها نقایصی است که در شورای‌عالی انقلاب فرهنگی وجود دارد.
واقعیت این است شورای‌عالی انقلاب فرهنگی حداقل در 10 سال گذشته هیچ تصمیم مهم و حیاتی در صحنه اجرایی فرهنگی و آموزشی کشور اخذ نکرده و اگر قرار است فراقانونی عمل کند باید فعال‌تر و بسیار دقیق‌تر وارد عمل شود وگرنه به سرنوشت شوراها و نهادهای دیگر که به وظایف خود به‌درستی عمل نکرده‌اند، دچار می‌شود و این ظرفیت در نظام اسلامی خالی و استفاده‌نشده باقی می‌ماند.