سریال کوتاه «خدمتکار» با وجود فضای تلخ، از خنده و امید هم غافل نیست
یک رویای دَمِ چَک
پیشنهاد امروز علی رستگار سینما
شاید دیگر اعتقادی به ضرب‌المثل «مادر را ببین، دختر را بگیر» وجود نداشته باشد و حتی بتوان اما‌واگرهایی به این جمله جنسیت‌زده و بیشتر متمرکز بر وجوه ظاهری و بدون توجه به بحث تعاملی برای آغاز زندگی مشترک وارد کرد اما اجازه دهید اینجا صرفا بنا به ضرورت بحث، ما از این کلیشه در بحث استفاده کنیم؛ اگر بنا را روی قصه سریال «خدمتکار» (ساخته مالی اسمیت، محصول سال 2021 نتفلیکس) بگذاریم، آن مادر پریشان‌احوال (پائولا) اصلا نمی‌تواند متر و معیاری برای ازدواج دخترش باشد و «مادر را دیدی، دختر را نگیر!» بسیار منطقی‌تر است! ملاک اصلی را اگر ثبات شخصیتی و سلامت روحی و پایبندی به اخلاقیات درنظر بگیریم، پائولا نمره قبولی نمی‌گیرد و در صلاحیت‌های مادرانه‌اش تردیدهایی جدی وجود دارد. هرچند مهر مادری و وجوه انسانی‌اش در برخی بزنگاه‌های درام خودش را نشان می‌دهد و وضعیت نابسامان و نگران‌کننده روحی- روانی‌اش، معلول گذشته‌ای سخت است اما اگر کسی با دیدن الکس، هوس عاشقی به سرش بزند، شاید در فلاش‌فورواردی فوری، آینده‌ای همچون مادرش پائولا را مجسم کند و قید زندگی مشترک با دختر جوان را بزند! ولي در فرامتن و در دنیای واقعی، می‌توان بازیگر جوان و آینده‌داری چون مارگارت کوالی (الکس) را با عنایت به مادر هنرمندش، اندی مک‌داول (پائولا)، گزینه‌ای جدی برای امر خیر دانست! یعنی این رابطه پردست‌انداز و چالشی و فرسایشی مادر- دختری در «خدمتکار» ابدا ربطی به مادر- دختری واقعی این دو بازیگر ندارد و مک‌داول برخلاف کاراکتر پائولا که نه تنها حمایتی از الکس نمی‌کرد و حتی سربار و از دلایل تشدید نگرانی‌اش بود، در واقعیت با حمایت تام و تمام از دخترش، باعث رشد و موفقیت کوالی در بازیگری شد.
سریال کوتاه و 10 قسمتی «خدمتکار» که براساس کتاب پرفروش و شرح‌حال‌نوشت استفانی لند به نام «خدمتکار: کار سخت، دستمزد کم و اراده مادر برای بقا» ساخته و در شبکه نمایش خانگی عرضه شده، پیشنهاد روز ما برای تماشاست. این مینی‌سریال درباره دختر جوانی به نام الکس است که زندگی آزاردهنده با همسر دائم‌الخمرش را ترک می‌کند تا آینده بهتری برای خود و دختر خردسالش بسازد. در این مسیر او به‌هیچ‌وجه نمی‌تواند روی مادر از‌هم‌گسیخته‌اش حساب باز کند و چاره‌ای جز کار کردن به‌عنوان خدمتکار در خانه‌های مردم ندارد. «خدمتکار» در عین حال، سیلی هنرمندانه‌ای به بحث رویای آمریکایی است و شاید تماشای آن در این روزهای داغ ثبت‌نام لاتاری خالی از لطف نباشد.