نمایش «بانوی محبوب من» به کارگردانی گلاب آدینه و بازی نورا هاشمی از آخر هفته روی صحنه می‌رود
دختری که گل می‌رفوشد!*
خیلی حرف است که بازیگری تقریبا تنها چهره اضافه‌شده به برگردان سینمایی یک نمایش مشهور و موفق باشد و بتواند بیش از همه آنها بدرخشد و جلوه‌گری کند. اتفاقی که برای ادری هپبورن بی‌تکرار در فیلم «بانوی زیبای من» به کارگردانی جورج کیوکر رخ داد و او در نقش الیزا، یک دختر فقیر و گلفروش جنوب شهری، درخشان ظاهر شد. به‌طوری‌که هنوز و سال‌ها پس از نمایش فیلم، از هپبورن به عنوان نگین و برگ برنده اثر یاد می‌کنند و حتی گاهی شیفتگان این بازیگر برای ابراز علاقه به او از عنوان بانوی زیبای من بهره می‌برند. اما با وجود امتیاز درخشانی که از این حیث برای فیلم قائل می‌شوند، آن مخاطبانی که بخت تماشای نسخه اصلی و اجرای صحنه‌ای بانوی زیبای من را داشتند، چنان از درخشش جولی اندروز در نقش الیزا گفته‌اند که حتی بازی هپبورن را در حد و اندازه آن نمی‌دانند. ما که البته به‌دلیل صدای ماندگار مهین کسمایی و درخشش و استاندارد و ملاحت همیشگی هپبورن، نمک‌گیر بازی او در نسخه سینمایی بانوی زیبای من هستیم، اما نشانه‌های تاریخی برای اثبات برتری بازی اندروز به نقش‌آفرینی هپبورن در قالب شخصیت الیزا کم نیست؛ از جمله این‌که بعد از منتفی‌شدن حضور اندروز در نسخه سینمایی، او این شکست را بلافاصله و در همان سال 1964 جبران می‌کند و به‌خاطر بازی درخشانش در موزیکال دیگری به نام «مری پاپینز» جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن را به خانه می‌برد. این در حالی بود که بازی هپبورن در آن دوره حتی شایسته نامزدی هم شناخته نشد و داوران برخلاف نظر ما، بازی‌های سوفیا لورن، آن بنکرافت، دبی رینولدز و کیم استنلی را به او ترجیح دادند. درعوض رکس هریسون، بازیگر نقش پروفسور هنری هیگینز که در نسخه تئاتری بانوی زیبای من هم حضور داشت، به خاطر بازی درست و به یادماندنی‌اش، اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را به‌دست آورد و مزد همه عرق‌هایی که به‌عنوان استاد آواشناسی برای تربیت زبانی یک دختر عامی و تبدیلش به یک بانوی متشخص و اشرافی کشید را در شب سی و هفتمین دوره مراسم اسکار و در سالن اجتماعات سانتا مونیکا گرفت.
حالا همه اینها را گفتیم تا برسیم به دشواری کار نورا هاشمی که قرار است از آخر همین هفته یعنی دقیقا پنجشنبه 20 آبان، هر روز از ساعت 18، در خوانش تازه نمایشنامه آلن جی لرنر و در قالب شخصیت الیزا روی صحنه سالن اصلی مجموعه تئاترشهر برود. عقبه سنگین این نقش مهم، شیرین و جذاب و درخشش بازیگرانی چون جولی اندروز، ادری هپبورن و صدای مهین کسمایی در نسخه دوبله فارسی، توقع مخاطبان را در مواجهه با این بازی جدید بالا می‌برد، اما اگر بدانیم علاوه بر تجربیات بازیگری نورا هاشمی به‌ویژه چند اجرای خوب صحنه‌ای، مادر هنرمندش گلاب آدینه وظیفه بازنگری متن و کارگردانی کار را به‌عهده دارد و به‌عنوان یک بازیگر درخشان، حواسش به کیفیت و استاندارد بازی‌ها به‌خصوص نقش مهم و دشوار الیزاست، خیالمان از این نظر راحت می‌شود و به احتمال فراوان باید منتظر اجرای قابل قبول و جذابی باشیم؛ بلکه با گل و گلاب موجود در اثر، صحنه بوی نا گرفته و کرونازده تئاتر ایران معطر شود.
*تیتر، معادل غلط «دختری که گل می‌فروشد» است که اشاره به شغل الیزا و اشتباهات زبانی او در بانوی زیبای من دارد.