این شهر در 120 كیلومتری اهواز، مركز استان خوزستان واقع شده؛ با این همه دارای فرودگاه و ایستگاه راه‌آهن مستقل است؛ همین‌طور رادیو و تلویزیون جداگانه كه همه اینها بیانگر موقعیت ویژه این شهر است؛ موقعیتی كه در ارتباط مستقیم با اكتشاف و استخراج نفت در آبادان شكل گرفت و برای سال‌ها، این شهر را در میان شهرهای صنعتی و توسعه‌یافته ایران قرار داد.
با آغاز جنگ هشت‌ساله، اما بخش قابل‌توجهی از این شهر تخریب و تاسیسات و زیرساخت‌های آن از میان رفت. تا همین امروز كه 30 سال از پایان جنگ می‌گذرد و آبادان شكوه پیشین‌اش را بازنیافته؛ شكوهی كه شاید حالا باید آن را در موزه‌ها و بناهای به‌جای مانده از آن دوران جست‌وجو كرد؛ ازجمله در مسجد و كلیسا و سینماهایی كه جزو نخستین سینماهای ایران است و البته در موزه‌هایی چون موزه بنزین‌خانه و موزه كارآموزان كه اولی در سال 96 و دومی همین یك هفته پیش افتتاح شد.
در این میان البته جاذبه‌های طبیعی آبادان را كه به دلیل همجواری با رودخانه اروند و نیز عبور بهمنشیر از میان آن در طول سالیان دراز شكل گرفته نباید از نظر دور داشت؛ همچنین رفتن به بازار ماهی‌فروشان و ادویه‌فروشی‌هایی كه عطر تند پیچیده در پیرامونشان شما را به سمت مغازه‌های فلافل و سمبوسه‌فروشی سرازیر می‌كند را هم نمی‌شود از دست داد.