لذت دیدن نشانه‌ای از یك هموطن در سفر
چقدر دنیا كوچك است!
مراكش اصولا از آن دسته كشورهایی نیست كه مقصد سفر گردشگر‌های ایرانی باشد، شاید به همین خاطر است كه وقتی ضابطیان به شكل اتفاقی در یكی از رستوران‌های مراكش نشانی از یك ایرانی می‌بیند، هم شاد می‌شود و هم تعجب می‌كند: «روبه‌روی من می‌نشیند و شروع می‌كند به ورق زدن. انگار به دنبال چیزی می‌گردد. دفتر را پیش من می‌آورد و نشانم می‌دهد. خط فارسی است و یك نفر به امضای پیمان یزدانی نوشته: «حسن آدم خیلی باحالی هستی. احتمالا من اولین ایرانی هستم كه اینجا غذا می‌خورم. امیدوارم غذاهات همیشه این‌جوری باشه و باز هم بیام پیشت.» چیزی كه برایم جالب است تاریخ نوشته است كه مال تقریبا سه سال قبل است و این‌كه حسن آقا به یاد دارد كه سه سال پیش هم یك مشتری ایرانی داشته عجیب است. از این ماجرا ویدئو می‌گیرم و توی كانال می‌گذارم.آ
نیم ساعتی نمی‌گذرد كه توی تلگرام پیغامی می‌گیرم: «سلام آقای ضابطیان... خوبین شما... من پیمان یزدانی‌ام.» ظاهرا دوست مشتركی ویدئوی مرا دیده و برای پیمان فرستاده؛ پیمان هیجان‌زده است و می‌گوید مو بر تنش سیخ شده و چقدر دنیا كوچك است. پیمان عكاس ایسناست و تابستان سه‌سال پیش اینجا بوده. همین‌جا تو غذافروشی حسن آقا!»
نیم ساعتی نمی‌گذرد كه توی تلگرام پیغامی می‌گیرم: «سلام آقای ضابطیان... خوبین شما... من پیمان یزدانی‌ام.» ظاهرا دوست مشتركی ویدئوی مرا دیده و برای پیمان فرستاده؛ پیمان هیجان‌زده است و می‌گوید مو بر تنش سیخ شده و چقدر دنیا كوچك است. پیمان عكاس ایسناست و تابستان سه‌سال پیش اینجا بوده. همین‌جا تو غذافروشی حسن آقا!»