تاملی بر حوادث ونزوئلا
با اعلام گوآیدو رئیس پارلمان ونزوئلا و رهبر اپوزیسیون این كشور مبنـــــــــی بـــــــــر ایــــــــن كه رئیس‌جمهور جدید این كشور است، بحران سیاسی در این كشور به اوج خود رسید و شرایط بی‌سابقه‌ای پدیدار شد.
هدف از این اقدام، سلب مشروعیت از رئیس‌جمهور كنونی این كشور نیكلاس مادورو است و با توجه به آنچه در ونزوئلا روی داد، می‌توان تقابل و رویارویی میان حامیان این دو جریان سیاسی در این كشور استراتژیك و نفت خیز را حتمی دانست.
یكی از سوی پارلمان و گروه‌های مردمی كه در خیابان‌های كاراكاس و دیگر شهرهای ونزوئلا از جریان معترض حمایت می‌كنند و دیگری، جریان حامی دولت كنونی به رهبری مادورو و مردمی كه همچنان از وی و ریاست وی جانبداری می‌كنند.
حوادث داخلی ونزوئلا به درگیری دو جریان بزرگ در این كشور منحصر نمی‌ماند و دامنه آن به خارج از مرزهای ونزوئلا كشیده خواهد
شد.
ایالات متحده ی آمریكا به سرعت رئیس پارلمان ونزوئلا را به عنوان رئیس‌جمهور این كشور به رسمیت شناخت و علاوه بر این، ۱۱ كشور آمریكای لاتین (گروه لیما) نیز چنین كردند و برخی از كشورهای اتحادیه اروپا نیز همین مسیر را پیمودند.
اما از آن طرف، روسیه با این اقدام رویارویی كرده و آن را غصب حاكمیت در ونزوئلا و تلاش برای كودتا در این كشور توصیف كرده و كوبا و بولیوی نیز حمایت خود را از مادورو اعلام كرده‌اند.
برخی از كشورهای فرامنطقه‌ای همچون تركیه نیز مواضعی نزدیك به مواضع روسیه اتخاذ كرده اند و چین به حل سیاسی بحران ونزوئلا فراخوانده است.
سازمان ملل متحد دو طرف نزاع را به دوری از افزایش تنش‌ها و درگیری‌ها فراخوانده است. در میدان عمل و در گامی مهم و راهبردی، ارتش ونزوئلا حمایت خود از رئیس‌جمهور مادورو را اعلام كرد و وزیر دفاع این كشور از وقوع نبرد داخلی هشدار داده
است.
با وجود حمایت‌هایی كه جریان مخالف در ونزوئلا از آن برخوردار است (به‌ویژه از جانب آمریكا و اتحادیه اروپا)، احتمال به پیروزی رسیدن گروه معارض در این كشور از طریق دخالت نظامی چندان زیاد نیست.
برزیل (با وجودی كه رئیس‌جمهورش یكی از متحدان نزدیك ایالات متحده آمریكا به شمار می‌رود) اعلام كرده كشورش در هیچ اقدام نظامی علیه ونزوئلا شركت نخواهد كرد و حتی رئیس‌جمهور آمریكا دونالد ترامپ، شرایط سیاسی كشورش به گونه‌ای نیست كه بتواند به چنین اقدامی دست بزند؛ چرا كه برای اقدام نظامی با چنین ابعاد گسترده‌ای به حمایت دموكرات‌ها نیاز دارد و اكنون با نمایندگان دموكرات پیرامون چند موضوع اختلاف‌های عمیقی دارد.
از سوی دیگر، جنگ داخلی نیز راه حل رویدادهای كنونی ونزوئلا به شمار نمی‌رود؛ ونزوئلا یكی از كشورهای برخوردار از منابع غنی نفتی (حتی بیشتر از عربستان سعودی و كانادا) محسوب می‌شود و گسترش خشونت چیزی جز افزایش تنش و تیرگی اوضاع را در پی نخواهد داشت.
درگیری‌های خونین علاوه بر این، راه را برای دخالت قدرت‌های خارجی در امور داخلی كشورها هموار می‌سازد. از این رو مقامات ونزوئلا باید به فكر راه‌حل سیاسی بوده و با گفت‌وگو مسائل داخلی خویش را حل و فصل نمایند و حوادث ونزوئلا را
مدیریت كنند.
منبع: القدس العربی
هدف از این اقدام، سلب مشروعیت از رئیس‌جمهور كنونی این كشور نیكلاس مادورو است و با توجه به آنچه در ونزوئلا روی داد، می‌توان تقابل و رویارویی میان حامیان این دو جریان سیاسی در این كشور استراتژیك و نفت خیز را حتمی دانست.
یكی از سوی پارلمان و گروه‌های مردمی كه در خیابان‌های كاراكاس و دیگر شهرهای ونزوئلا از جریان معترض حمایت می‌كنند و دیگری، جریان حامی دولت كنونی به رهبری مادورو و مردمی كه همچنان از وی و ریاست وی جانبداری می‌كنند.
حوادث داخلی ونزوئلا به درگیری دو جریان بزرگ در این كشور منحصر نمی‌ماند و دامنه آن به خارج از مرزهای ونزوئلا كشیده خواهد
شد.
ایالات متحده ی آمریكا به سرعت رئیس پارلمان ونزوئلا را به عنوان رئیس‌جمهور این كشور به رسمیت شناخت و علاوه بر این، ۱۱ كشور آمریكای لاتین (گروه لیما) نیز چنین كردند و برخی از كشورهای اتحادیه اروپا نیز همین مسیر را پیمودند.
اما از آن طرف، روسیه با این اقدام رویارویی كرده و آن را غصب حاكمیت در ونزوئلا و تلاش برای كودتا در این كشور توصیف كرده و كوبا و بولیوی نیز حمایت خود را از مادورو اعلام كرده‌اند.
برخی از كشورهای فرامنطقه‌ای همچون تركیه نیز مواضعی نزدیك به مواضع روسیه اتخاذ كرده اند و چین به حل سیاسی بحران ونزوئلا فراخوانده است.
سازمان ملل متحد دو طرف نزاع را به دوری از افزایش تنش‌ها و درگیری‌ها فراخوانده است. در میدان عمل و در گامی مهم و راهبردی، ارتش ونزوئلا حمایت خود از رئیس‌جمهور مادورو را اعلام كرد و وزیر دفاع این كشور از وقوع نبرد داخلی هشدار داده
است.
با وجود حمایت‌هایی كه جریان مخالف در ونزوئلا از آن برخوردار است (به‌ویژه از جانب آمریكا و اتحادیه اروپا)، احتمال به پیروزی رسیدن گروه معارض در این كشور از طریق دخالت نظامی چندان زیاد نیست.
برزیل (با وجودی كه رئیس‌جمهورش یكی از متحدان نزدیك ایالات متحده آمریكا به شمار می‌رود) اعلام كرده كشورش در هیچ اقدام نظامی علیه ونزوئلا شركت نخواهد كرد و حتی رئیس‌جمهور آمریكا دونالد ترامپ، شرایط سیاسی كشورش به گونه‌ای نیست كه بتواند به چنین اقدامی دست بزند؛ چرا كه برای اقدام نظامی با چنین ابعاد گسترده‌ای به حمایت دموكرات‌ها نیاز دارد و اكنون با نمایندگان دموكرات پیرامون چند موضوع اختلاف‌های عمیقی دارد.
از سوی دیگر، جنگ داخلی نیز راه حل رویدادهای كنونی ونزوئلا به شمار نمی‌رود؛ ونزوئلا یكی از كشورهای برخوردار از منابع غنی نفتی (حتی بیشتر از عربستان سعودی و كانادا) محسوب می‌شود و گسترش خشونت چیزی جز افزایش تنش و تیرگی اوضاع را در پی نخواهد داشت.
درگیری‌های خونین علاوه بر این، راه را برای دخالت قدرت‌های خارجی در امور داخلی كشورها هموار می‌سازد. از این رو مقامات ونزوئلا باید به فكر راه‌حل سیاسی بوده و با گفت‌وگو مسائل داخلی خویش را حل و فصل نمایند و حوادث ونزوئلا را
مدیریت كنند.
منبع: القدس العربی