به گفته محققان، این ارتباط در شرکت‌کنندگان زیر 50 سال قوی‌تر بود و افرادی که پنج تا هشت علامت بی‌خوابی را داشتند، تقریبا چهار برابر بیشتر در معرض خطر سکته مغزی بودند. یافته‌های این پژوهشگران که در نشریه علمی نورولوژی منتشر شده ، نشان داده است که بهبود کیفیت خواب از مسیرهای درمانی، به کاهش این خطر کمک می‌کند.پژوهشگر این مطالعه، دکتر وندمی ساوادوگو، از دانشگاه ویرجینیا کامنولث در ریچموند و عضو آکادمی عصب‌شناسی آمریکا، گفت: برای افرادی که به نوعی در خوابیدن مشکل ‌دارند، درمان‌های زیادی وجود دارد که به بهبود کیفیت خواب آنهاکمک کند. با توجه به افزایش خطر سکته مغزی در این افراد ، به نظر می‌رسد درمان‌های اولیه یا رفتار درمانی برای آنها باید به طور جدی پیگیری شود تا از احتمال چنین خطری در آینده کاسته شود. در این پژوهش بیش از 31هزار شرکت‌کننده با میانگین سنی 61 سال مشارکت کردند که در ابتدای مطالعه هیچ سابقه سکته مغزی نداشتند و به طور متوسط 9 سال تحت‌نظر بودند. از شرکت‌کنندگان پرسیده شد چند وقت یک‌بار به سختی به خواب می‌روند، آیا در طول شب به طور منظم از خواب بیدار می‌شوند، آیا با زود بیدار شدن یا مجدد به خواب رفتن مشکل دارند یا خیر، و این‌که چقدر در صبح احساس می‌کنند در طول شب استراحت خوبی داشته‌اند. پاسخ‌ها به صورت امتیاز از صفر تا هشت بود که عدد بالاتر به معنای علائم شدیدتر بود.محققان در این بررسی‌ها سایر عواملی را که بر خطر سکته مغزی تأثیر می‌گذارد، مانند سیگار کشیدن و سطح فعالیت بدنی را به صورتی تنظیم کردند که در همه شرکت‌کنندگان یکسان باشد و اثری بر نتایج نهایی نداشته باشد. در طول نزدیک به یک دهه، 2101 مورد سکته مغزی وجود داشت: 1300 مورد در افرادی بود که یک تا چهار علامت داشتند، 436 مورد میان افرادی با پنج تا هشت علامت و 365 مورد در افرادی بود که بدون علامت کم‌خوابی بودند. به گفته محققان، خطر سکته مغزی در افرادی که پنج تا هشت علامت بی‌خوابی دارند، 51درصد افزایش یافته است.شرکت‌کنندگان زیر 50سال که پنج تا هشت علامت را تجربه کردند، در مقایسه با افرادی که هیچ علامتی نداشتند، تقریبا چهار برابر در معرض خطر سکته مغزی قرار گرفتند. همچنین مشخص شد افراد 50 ساله یا بالاتر با تعداد علائم مشابه در مقایسه با افراد بدون علائم، 38درصد بیشتر در معرض خطر سکته مغزی قرار دارند.
به گفته این تیم تحقیقاتی این درصد برای افراد مبتلا به دیابت، فشار خون بالا، بیماری قلبی و افسردگی حتی بیشتر بود. ساوادوگو گفت: «این تفاوت در میزان خطر بین این دو گروه سنی ممکن است به دلیل وقوع بیشتر سکته مغزی در سنین بالاتر باشد. با افزایش سن افراد، فهرست بلندبالایی از عوامل مانند فشار خون بالا و دیابت می‌تواند خطر ابتلا به سکته مغزی را افزایش دهد و علائم بی‌خوابی را به یکی از عوامل احتمالی تبدیل کند. این تفاوت چشمگیر نشان می‌دهد مدیریت علائم بی‌خوابی در سنین پایین‌تر، یک استراتژی موثر برای پیشگیری از سکته است. تحقیقات بیشتری برای بررسی کاهش خطر سکته مغزی با مدیریت مشکلات خواب مورد نیاز است.»

منبع: The Guardian
فراز سهیلی‌آزاد - گروه دانش و سلامت