رشد در اصطلاح فقهی مربوط به اندام نیست، بلکه یک نوع کمال روحی است. مثلا در مورد ازدواج، پسری که می‏‌خواهد ازدواج کند باید معنی و هدف و ارزش نتایج ازدواج را درک کند و قدرت تشخیص و انتخاب و اراده داشته باشد؛ به‌صرف تلقین این و آن، شخصی را به‌عنوان همسر انتخاب نکرده باشد؛ همچنان‌که دختر نیز برای انتخاب همسر باید رشد داشته باشد. اگر بخواهیم کلمه رشد را به مفهوم عام خودش که شامل همه انواع رشدها در همه موارد شود تعریف کنیم، باید بگوییم: رشد یعنی این‌که انسان شایستگی و لیاقت اداره و نگهداری و بهره‌‏برداری یکی از سرمایه‏‌ها و امکانات مادی یا معنوی که به او سپرده می‏‌شود را داشته باشد. 

​​​​​​​استاد مطهری، امدادهای غیبی در زندگی بشر، ص ۳-۱۰۲، با تلخیص