تازگی به سبک یک حسینیه
برای همه آنهایی که روزی از روزگار بچگی، چشم‌شان به فرش‌های حرم و حسینیه‌های محرم افتاده، نگاه کردن به قاب تلویزیون با این حال‌وهوا باارزش است. «حسینیه‌معلی» را هم باید ازجمله برنامه‌هایی دانست که حال‌وهوای ویژه‌ای در چند فصل گذشته خود داشته و توانسته مخاطبان بسیاری را با خود همراه کند.
این برنامه اگرچه در ابتدا با هدف ترویج فرهنگ روضه‌خوانی، نوحه‌خوانی و هیات‌داری روی آنتن رفته بود اما در ادامه، با حال‌وهوای تازه‌ای همراه شد که برای مخاطبان جالب و نو بود. حسینیه‌معلی را باید مصداق همان جمله‌ای دانست که سال‌ها قبل رهبری گفته و تاکید کرده بودند که «برای برنامه‌های دینی استراتژی داشته باشید». استراتژی درست حسینیه‌معلی، در چند بعد قابل بررسی است.
اولین نکته، مسأله کشف استعدادهای محلی و آیینی در برنامه حسینیه معلی بود که توانست رنگین‌کمانی از شهرها و اقوام مختلف را روی آنتن بیاورد و به‌درستی نشان دهد که حال‌واحوال حسینیه‌معلی، قرار نیست تک‌رنگ باشد. فصل قبل این برنامه، به شکل ویژه و متفاوت‌تری تولید شده بود. درست برخلاف فصل‌های گذشته و با یک رنگ و رخ تازه. آن‌طور که دست‌اندرکاران این برنامه هم گفته بودند، برای اولین بار مداحانی از گیلان، مازندران یا اصفهان و محله‌های جنوب ایران در برنامه حاضر شدند که به بیان و زبان خاص خود، مدح اهل‌بیت را می‌گفتند.
نکته دیگری که باید در مورد برنامه حسینیه‌معلی گفت، داشتن استراتژی و نقشه راه برنامه است. همان‌طور که در ابتدا هم اشاره کردیم، ترویج فرهنگ روضه‌خوانی از اهداف این برنامه بود. با این‌حال، بیان آن برای مخاطب امروزی اهمیت بسیاری دارد و آن‌طور که پیداست، حسینیه‌معلی در فصل‌های تازه خود توانسته بود به این مهم دست پیدا کند. کما این‌که هیچ دوربین مشخصی در این برنامه نبود. یعنی هرچقدر که در قاب تلویزیون چشم می‌چرخاندی، مشخص نبود دوربین حسینیه‌معلی کجا کاشته شده است. این کار برای ارتباط بهتر مخاطبان با برنامه بود تا همان احساس راحتی را داشته باشند که وقتی در حسینیه‌ها هستند در خود می‌بینند.
نکته سوم، ساختن نمایی از یک حسینیه با جزئیاتی دلنشین بود. انتخاب رنگ طلایی برای دکور و همراهی آن با یک لوستر طلایی، توانسته بود در کنار رنگ‌های لاکی حسینیه‌معلی که درست رنگ فرش‌های حرم بود، رنگارنگی زیبا و خاطره‌انگیزی را برای مخاطب ایجاد کند. در کنار این رنگ‌ها، تلویزیون‌هایی در پشت دکور محراب‌ها تعبیه شده بود که وقتی به یکی از معصومین اشاره می‌شد، تصویری از حرم مربوط در پشت آن پخش شود. تمام این نکات مربوط به زیبایی‌شناسی را می‌توان در حسینیه‌معلی دید. چیزی که شاید مخاطب در نگاه اول انتظارش را نداشت و تصور می‌کرد با همان تم ساده برنامه مذهبی روبه‌رو شود. حسینیه‌معلی را باید از این جهت برنامه‌ای متفاوت دانست که تلاش کرد به سبک و سلیقه مخاطب احترام بگذارد و مدام خود را به‌روز کند. این برنامه به مناسبت محرم، با حال‌وهوای تازه‌تری روی آنتن رفت؛ حال‌وهوایی که با رنگ‌وبوی عزای حسینی همراه شد و توانست به سبکی نو و تازه برسد.
سپیده اشرفی | گروه رسانه
اولین نکته، مسأله کشف استعدادهای محلی و آیینی در برنامه حسینیه معلی بود که توانست رنگین‌کمانی از شهرها و اقوام مختلف را روی آنتن بیاورد و به‌درستی نشان دهد که حال‌واحوال حسینیه‌معلی، قرار نیست تک‌رنگ باشد. فصل قبل این برنامه، به شکل ویژه و متفاوت‌تری تولید شده بود. درست برخلاف فصل‌های گذشته و با یک رنگ و رخ تازه. آن‌طور که دست‌اندرکاران این برنامه هم گفته بودند، برای اولین بار مداحانی از گیلان، مازندران یا اصفهان و محله‌های جنوب ایران در برنامه حاضر شدند که به بیان و زبان خاص خود، مدح اهل‌بیت را می‌گفتند.
نکته دیگری که باید در مورد برنامه حسینیه‌معلی گفت، داشتن استراتژی و نقشه راه برنامه است. همان‌طور که در ابتدا هم اشاره کردیم، ترویج فرهنگ روضه‌خوانی از اهداف این برنامه بود. با این‌حال، بیان آن برای مخاطب امروزی اهمیت بسیاری دارد و آن‌طور که پیداست، حسینیه‌معلی در فصل‌های تازه خود توانسته بود به این مهم دست پیدا کند. کما این‌که هیچ دوربین مشخصی در این برنامه نبود. یعنی هرچقدر که در قاب تلویزیون چشم می‌چرخاندی، مشخص نبود دوربین حسینیه‌معلی کجا کاشته شده است. این کار برای ارتباط بهتر مخاطبان با برنامه بود تا همان احساس راحتی را داشته باشند که وقتی در حسینیه‌ها هستند در خود می‌بینند.
نکته سوم، ساختن نمایی از یک حسینیه با جزئیاتی دلنشین بود. انتخاب رنگ طلایی برای دکور و همراهی آن با یک لوستر طلایی، توانسته بود در کنار رنگ‌های لاکی حسینیه‌معلی که درست رنگ فرش‌های حرم بود، رنگارنگی زیبا و خاطره‌انگیزی را برای مخاطب ایجاد کند. در کنار این رنگ‌ها، تلویزیون‌هایی در پشت دکور محراب‌ها تعبیه شده بود که وقتی به یکی از معصومین اشاره می‌شد، تصویری از حرم مربوط در پشت آن پخش شود. تمام این نکات مربوط به زیبایی‌شناسی را می‌توان در حسینیه‌معلی دید. چیزی که شاید مخاطب در نگاه اول انتظارش را نداشت و تصور می‌کرد با همان تم ساده برنامه مذهبی روبه‌رو شود. حسینیه‌معلی را باید از این جهت برنامه‌ای متفاوت دانست که تلاش کرد به سبک و سلیقه مخاطب احترام بگذارد و مدام خود را به‌روز کند. این برنامه به مناسبت محرم، با حال‌وهوای تازه‌تری روی آنتن رفت؛ حال‌وهوایی که با رنگ‌وبوی عزای حسینی همراه شد و توانست به سبکی نو و تازه برسد.
سپیده اشرفی | گروه رسانه