درباره سخن رهبری حکیم پیرامون فرهنگ تبلیغ در اسلام و امروز
رساندن سخن رسا
آتش زدن قرآن مجید، یک تبلیغ و نمایش ابلاغکننده درجه کینه سازمان‌یافته شرک و چرک و ستم وحشی و فساد قدرت مدرن علیه دین اصیل و تهاجم تبلیغی نقشه‌مند به‌زبان فرعونی و یزیدی زمان حاضر و تصویرسازی کافرانه و سیستماتیک است.
اگر هیچ اتفاقی دال بر قساوت و دشمنی بیرحمانه جهان مستکبر و کافر قدرت مدرن با پروردگار یکتا و هدایت الهی و توحید و اسلام و قرآن و خاندان وحی صلوات‌ا... علیه و آله وجود نداشت، همین بازی اخیر سوئد در قرآن‌سوزی و پشت‌پرده پروژه جهانی فرعونیت و یهودیت سامری کافی بود تا ارزش یکه سخن امام خامنه‌ای و مقام و صلاحیت بی‌مانند رهبری‌کننده‌شان تحت هدایت امام عصر(عج)، اثبات شود. می‌خواهم به‌دلایل اهمیت این سخنان بپردازم تا راه سوءفهم جهلا و دشمنان بربسته شود و نیز حقیقت نسبت تبلیغ و ارشاد با تقوی و ضرورت استواری بر این پایه و طرد هر دورویی و فساد در این امر در نظام تبلیغی حوزه و دولت و تزکیه مدام و پاکسازی مدام جان مسئولان تبلیغ و نهادهای تبلیغ دین. تنها مردم پاک توان شهادت و ابلاغ و تبلیغ فعال و حقیقی و عملی و جانبازی در راه دین و اسلام و قرآن و عترت را دارند.
چرا تبلیغ در سخن امام خامنه‌ای(دامت برکاته) این چند جایگاه والا دارد؟ و اهم وظیفه‌های اجتماعی حوزه‌هاست؟ آیا این کلمه «مهم‌ترین»، بار عقلی، علمی، شناختی و عملی دارد؟ اصول عملیه مجوزی برای آن در آستین دارد؟ یا سخنی احساسی و متناسب با مخاطبان مبلغ و واعظ است؟ یا اگر اتفاقی نباشد، محدود به حدود منافع قدرت است، این هم نباشد بستگی به حال و کنون ما دارد؟ تبیین وجه فقهی و اجتهاد علمی و صحیح آن کار عالمان و عاملان مجتهد و فقیه است و نویسنده در این حوزه بی‌دانش است اما ادراک و تبیین تاریخی آن و تبارشناسی کلمه در قرآن و منابع خاندان وحی علیهم‌السلام و نقش جامعه‌شناسی و فرهنگی تبلیغ از پژوهشگری تشنه حقیقت نسبتا بر‌می‌آید و پرسش درباره آن برای دریافت پاسخ از اهل علم مفید و ضروری و شناخت ابعاد و ساختار و سازماندهی تبلیغ در نظام جهانی کفر وظیفه ماست و شناخت راه درست تبلیغ در اسلام و جمهوری اسلامی واجب است . سخن رهبر عزتمند ایران درباره تبلیغ در دیدار با مبلغان حوزه‌های علمیه دو پایه دارد:
۱- اهمیت مضاعف تبلیغ و اولویت آن در حوزه‌ها
۲- بیان لوازم کاربردی تبلیغ
شنونده اهل تفکر از خود می‌پرسد واقعا تبلیغ اولویت حوزه‌هاست؟ و آیا تربیت عالم ربانی و فقیه مبرز و عالم عامل و تزکیه شده و شایسته رهبری مسلمانان ایران و جهان و آموزاندن معارف اصیل در سطح عالی و فراهم آوردن فضای رشد علمی مستقل و آزاداندیشانه رها از سلیقه قدرت‌های گوناگون و معطوف به عقل و وحی الهی و هدایت و تفسیر معصومان چهارده‌گانه و اوصیای دوازده‌گانه رسول‌ا... صلوات‌ا... علیهم هم در دایره تبلیغ می‌گنجد؟
چگونه تبلیغ که امر رساندن دین و معارف اصیل آن و نه اجتهاد رأی را در‌بر می‌گیرد فراتر و مهم‌تر از خود اصل امر و مهم‌تر از کسب مراتب عالی این معرفت و تزکیه جان برای آن می‌تواند قلمداد شود؟ (البته در این دوگانه‌سازی خواهیم دید غلط و محصول ذهن دکارتی و دوالیستی است یا بهانه‌جویانه) آیا این سخن سیاسی و تجلی منافع قدرت به سود خود و گسسته از دین و دستورات الهی و معارف اهل‌البیت نیست؟
به‌نظرم هم می‌تواند باشد و هم نه برعکس انکشاف گوهر و اصل و حقیقت دین به‌شمار آید تا چگونه مطلب را درک کنیم ! نکات ریشه‌ای در فهم درست سخنان امام خامنه‌ای در دیدار با مبلغان و واعظان حوزه‌های علمیه وجود دارد که اگر نسبت به ژرف ساخت آن جاهل باشیم یا اغراض و حجاب‌های گوناگون مانع توجه به عمق سخن‌شان شود، از سوی وهم و سوءفهم و وسوسه شیاطین، وانموده‌ای منحط شکل داده خواهد شد! این نکات را تدبیر کنیم .
احمد میراحسان | نویسنده و پژوهشگرچرا تبلیغ در سخن امام خامنه‌ای(دامت برکاته) این چند جایگاه والا دارد؟ و اهم وظیفه‌های اجتماعی حوزه‌هاست؟ آیا این کلمه «مهم‌ترین»، بار عقلی، علمی، شناختی و عملی دارد؟ اصول عملیه مجوزی برای آن در آستین دارد؟ یا سخنی احساسی و متناسب با مخاطبان مبلغ و واعظ است؟ یا اگر اتفاقی نباشد، محدود به حدود منافع قدرت است، این هم نباشد بستگی به حال و کنون ما دارد؟ تبیین وجه فقهی و اجتهاد علمی و صحیح آن کار عالمان و عاملان مجتهد و فقیه است و نویسنده در این حوزه بی‌دانش است اما ادراک و تبیین تاریخی آن و تبارشناسی کلمه در قرآن و منابع خاندان وحی علیهم‌السلام و نقش جامعه‌شناسی و فرهنگی تبلیغ از پژوهشگری تشنه حقیقت نسبتا بر‌می‌آید و پرسش درباره آن برای دریافت پاسخ از اهل علم مفید و ضروری و شناخت ابعاد و ساختار و سازماندهی تبلیغ در نظام جهانی کفر وظیفه ماست و شناخت راه درست تبلیغ در اسلام و جمهوری اسلامی واجب است . سخن رهبر عزتمند ایران درباره تبلیغ در دیدار با مبلغان حوزه‌های علمیه دو پایه دارد:
۱- اهمیت مضاعف تبلیغ و اولویت آن در حوزه‌ها
۲- بیان لوازم کاربردی تبلیغ
شنونده اهل تفکر از خود می‌پرسد واقعا تبلیغ اولویت حوزه‌هاست؟ و آیا تربیت عالم ربانی و فقیه مبرز و عالم عامل و تزکیه شده و شایسته رهبری مسلمانان ایران و جهان و آموزاندن معارف اصیل در سطح عالی و فراهم آوردن فضای رشد علمی مستقل و آزاداندیشانه رها از سلیقه قدرت‌های گوناگون و معطوف به عقل و وحی الهی و هدایت و تفسیر معصومان چهارده‌گانه و اوصیای دوازده‌گانه رسول‌ا... صلوات‌ا... علیهم هم در دایره تبلیغ می‌گنجد؟
چگونه تبلیغ که امر رساندن دین و معارف اصیل آن و نه اجتهاد رأی را در‌بر می‌گیرد فراتر و مهم‌تر از خود اصل امر و مهم‌تر از کسب مراتب عالی این معرفت و تزکیه جان برای آن می‌تواند قلمداد شود؟ (البته در این دوگانه‌سازی خواهیم دید غلط و محصول ذهن دکارتی و دوالیستی است یا بهانه‌جویانه) آیا این سخن سیاسی و تجلی منافع قدرت به سود خود و گسسته از دین و دستورات الهی و معارف اهل‌البیت نیست؟
به‌نظرم هم می‌تواند باشد و هم نه برعکس انکشاف گوهر و اصل و حقیقت دین به‌شمار آید تا چگونه مطلب را درک کنیم ! نکات ریشه‌ای در فهم درست سخنان امام خامنه‌ای در دیدار با مبلغان و واعظان حوزه‌های علمیه وجود دارد که اگر نسبت به ژرف ساخت آن جاهل باشیم یا اغراض و حجاب‌های گوناگون مانع توجه به عمق سخن‌شان شود، از سوی وهم و سوءفهم و وسوسه شیاطین، وانموده‌ای منحط شکل داده خواهد شد! این نکات را تدبیر کنیم .