printlogo


در رونمایی از کتاب «رفیق بروجردی» مطرح شد؛
روایت‌های جعلی را به تاریخ ایران تبدیل نکنیم
به گزارش قفسه کتاب، اکبر براتی (راوی) در رونمایی کتاب «رفیق بروجردی» نوشته مرتضی فتح‌ا...‌زاده گفت: برای نوشتن این اثر بحث‌های مفصلی در رابطه با تاریخ شفاهی شکل گرفت و ما باتوجه به گذشت چهار دهه می‌توانستیم موارد بیشتری را بیان کنیم و به این واسطه بحث‌های بعد از انقلاب مفصل‌تر مطرح شد.

ما در این بحث‌ها تا سال ۸۸ را مطرح کردیم ولی چیزی که در کتاب چاپ شده تا سال ۶۳ است و صرفا اشاراتی هم به سال‌های بعد دارد. دلایلی هم داشت که مباحث مطرح شده در یک جلد نمی‌گنجید یا بعضی از مسئولان اجازه انتشار ندادند.
   
کتابی مثل شیر بی یال و دم!
وی افزود: این کتاب مثل شیر بی یال و دمی شده که این خیلی عجیب است. شاید هم ناشر برای این‌که اثر را به نمایشگاه برساند آن را به این صورت منتشر کرده است. البته انتشارات موسسه ایران زحمت زیادی برای این اثر کشیده، گرچه این قصه در انقلاب اسلامی زیاد مشاهده شده، چون بعضی‌ها فقط جاهای خوب انقلاب را دوست دارند و جاهایی که باید به مشکلات اشاره و آنها را حل کرد، دوست ندارند. جوان‌های امروزی وقتی از همه جا زده می‌شوند می‌گویند هیچ کسی ما را دوست ندارد، به نظر می‌رسد داستان اکبر براتی هم همین‌طور شده است.
این چهره سیاسی امنیتی انقلاب ادامه داد: خیلی از افرادی که در رده‌های میانی انقلاب بودند تلاش می‌کردند اکبر براتی و امثال او را نادیده بگیرند. امثال اکبر براتی صدها نفر هستند که مورد بی‌مهری صاحبان سفره‌های انقلاب قرار گرفتند. متاسفانه چنین چیزی وجود دارد و نمی‌توان آن را کتمان کرد.
 
 نگاه سودمندانه به این کتاب نداریم
براتی در رابطه با کتابش هم گفت: از آنچه که مطرح کردم و از نکات و اسراری که می‌شد بعد از چند دهه بیان کرد، شاید 40 درصد آن مطرح نشده باشد. این بحث تاریخ شفاهی است، نه نام‌ها و اشخاص. در پی مطرح کردن این مسائل نبودیم. نوشتن این کتاب شرایط خاصی برای ما ایجاد نمی‌کند و نگاه سودمندانه‌ای به آن نداریم. امثال من زیاد هستند و وقتی بحث تکلیف شد، ما شروع کردیم به صحبت کردن، اما گروهی گویا دوست ندارند این حرف‌ها زده شود و شاید به دنبال این هستند بعد از مرگ ما از آنها استفاده کنند.
 
امیدواری بسیار زیاد است
وی افزود: بحث ما ایجاد ناامیدی نیست. امیدواری بسیار زیاد است، به شرطی که مدیران ضعیف دیگر در راس کار نباشند. مدیریت به سن و سال نیست، به مهارت‌ها و تحصیلات و تخصص‌هاست و در غیر این صورت نتیجه را می‌بینیم که در کشور رخ داده است. ما متخصصی می‌خواهیم که متعهد و دنبال کار برای نظام و مردم باشد، نه پر کردن جیب. خروجی فعالیت مدیران را مردم باید حس کنند. مشکل کشور ما انسانهای تربیت شده هستند. ما مدیر تربیت شده جوان با استعداد متخصص می‌خواهیم. ما مدیران حسینی می‌خواهیم. مدیرانی که جانشان را برای انقلاب و نظام دهند.
وی با بیان این‌که برای نزدیک شدن به ظهور امام زمان(عج)، حرکت‌های حسینی می‌خواهیم و این باید در وجود تک‌تک جوانان ما بجوشد، توضیح داد: اگر این اتفاق بیافتد خواهید دید جوان‌گرایی در مجلس، سیاست، قوه قضاییه و... رخ می‌دهد.
   
ابتدا باید تاریخ را معنا کنیم
وی در رابطه با این‌که تاریخ یک کل واحد است و می‌توان از هرجا به آن ورود کرد، گفت: ما باید ابتدا تاریخ را معنا کنیم. همه اجزای مختلفی که شما در سراسر هستی می‌بینید یک نقش جزئی دارند که ما تفکیک شده آن را می‌بینیم، اما این موارد در کل هم با هم ارتباطی دارند. مثلا در وجود یک انسان، اجزای مختلفی در بدن هست که هرکدام ماموریت‌های خاص خود را دارند، اما همه در ارتباط با همدیگر هستند که جسم انسان را شکل می‌دهند. شما ساده‌ترین و نازل‌ترین مفهوم تولید عملی را می‌توانید در وجود انسان ببینید.
براتی با تأکید بر این‌که روایت تاریخ شفاهی اگر دقیق باشد می‌تواند در حوزه‌های امنیت ملی و منافع ملی و عقیدتی سیاسی، جلوی اشتباهات مکرر را بگیرد، متذکر شد: تاریخ شفاهی در ایران خیلی دیر شروع شد و دوستانی که در پی این کار بودند، عمدتا به قبل از انقلاب پرداختند. اوایل دهه هفتاد مقام معظم رهبری در این خصوص تذکراتی دادند و آقای فخرزاده شروع به جمع‌آوری تاریخ شفاهی پیش از انقلاب کردند و من هم در آن مجموعه به آنها کمک کردم و خاطرات زیادی را برایشان روایت کردم که به واسطه آنها، کتاب‌های زیادی در حوزه هنری منتشر شد.
 
​​​​​​​اهمیت تاریخ شفاهی
مجتبی شاکری دبیرکل جمعیت جانبازان انقلاب اسلامی نیز در این نشست در رابطه با اهمیت تاریخ شفاهی گفت: کتاب‌های اینچنینی می‌تواند برای مردم بسیار ارزشمند باشد و مردم امروز و در آینده، به بهانه‌های مختلف می‌توانند از آنها استفاده کنند. هر نسل باید با تاریخ خود آشنا باشد. در مقابل کتاب‌های تاریخ شفاهی هم باید به درستی به سوژه‌ها و اشخاص بپردازد. من کتابی می‌خواندم که به شهدای هشت سال دفاع مقدس می‌پرداخت و هر فرد را در حد چند صفحه توصیف می‌کرد.