تلاش‌های این مربیان داخلی است که در نهایت منتج به کسب نتایج درخشان می‌شود. البته نباید نکته مهمی را فراموش کرد. ما قبلا همه این اتفاقات خوب را تجربه کرده بودیم، از قهرمانی نوجوانان و جوانان در جهان گرفته تا قهرمانی همین تیم‌ها در آسیا. اما آن بازیکنانی که قبلا با تیم‌های ملی قهرمان جهان شده بودند الان کجا هستند و چرا خبری از آنها نیست؟ هر وقت تیم‌های نوجوانان و جوانان ایران در سطح رقابت‌های جهانی به افتخارات بزرگی در سطح جهان می‌رسند بعد از آن خلا بزرگی به وجود می‌آید و این بازیکنان در آینده به تیم‌ملی بزرگسالان نمی رسند. اما تیم‌های مختلفی در سطح جهان خلاف راه ما را رفتند. مثلا تیمی مثل ایتالیا قبلا با هما می‌باخت اما با استفاده بهینه از همین رده‌های سنی قهرمان جهان شدند. به هرحال مساله استعدادیابی در ایران باید با جدیت بیشتری دنبال شود. ما در ایران استعدادهای بسیار زیادی داریم. نسل کنونی والیبال ما اکنون کاملا مدرن است و نگاهی حرفه‌ای هم به والیبال دارند که این نگاه حتی اگر تقویت هم شود بهتر است. این بازیکنانی که الان نایب قهرمان جهان شده‌اند مسیر سختی تا رسیدن به رده بزرگسالان دارند. همه ما باید دست به دست هم بدهیم تا از این بازیکنان نسل طلایی والیبال را بسازیم. باید به هر شکل ممکن از استعدادهای خود محافظت کنیم و به آنها یاد بدهیم چه در زندگی شخصی و چه در زندگی ورزشی نگاهی کاملا حرفه‌ای داشته باشند. تشکیل کارگروه در این رابطه بسیار ضروری است و نباید این استعدادها را از دست بدهیم.

محمدرضا تندروان | کارشناس والیبال