بیشترین آموخته‌های ‌ما به خصوص در حوزه‌های تربیتی و دینی اغلب از پدر ومادرهای‌مان است و والدین این معارف را به شکلی سینه به سینه با گفتار و رفتارشان به ما منتقل کرده‌اند. تربیت نسلی و خانوادگی یکی از بهترین و کارآمدترین نوع تربیت‌هاست. همچنان که آموزه‌های دینی و معرفتی از طریق والدین به فرزندان منتقل می‌شود و دلایل متعددی وجود دارد که بر انتقال این فرهنگ و آموزه‌های آن از طریق پدر و مادر تاکید می‌کند. در اسلام هم خانواده نقشی اساسی دارد و چراکه خانواده در تربیت نسل بشر و ایجاد انسان‌های سالم از لحاظ معنوی و فکری و روانی نقش و جایگاهی منحصربه‌فرد دارد. بنابراین تأکید مضاعف دین اسلام برای تشکیل خانواده، فرزندآوری و تربیت دینی به‌خاطر این است که در اجرای تربیت نسلی و خانوادگی و تشکیل جامعه‌ای اسلامی «هیچ‌چیز جای خانواده را نمی‌گیرد.» این امری است که مبانی دین میبن اسلام و آیات قرآنی هم بر آن تاکید ویژه‌ای دارند. اما برای انتقال این مفاهیم و ارزش‌ها والدین باید خودشان به آنچه می‌گویند عمل کنند و شاید رفتار آنها از گفتارشان مهم‌تر باشد. در مجموع باید بدانیم برای تربیت دینی فرزندان هیچ چیز جایگزین تربیت خانوادگی و رفتار و  گفتار آنها نیست. 

مهدی نیک ضمیر | گروه جامعه