روان‌شناسان زرد بیان می‌کنند که افراد می‌توانند همه مشکلات خودشان را حل کنند و فقط کافی است بخواهند، اما روان‌شناسی علمی می‌گوید ابتدا باید ریشه یک مساله پیدا شود تا بتوان آن را برطرف کرد چرا که فقط داشتن باور مثبت کافی نیست و ما نمی‌توانیم همه مشکلات زندگی‌مان را برطرف کنیم زیرا رفع بعضی از آنها اصلا دست ما نیست.
روانشناسان علمی می‌گویند انسان‌ها تا خودشان نخواهند، نمی‌توانند در آنها تغییر ایجاد کنند. ضرب‌المثلی چینی می‌گوید، اسب را می‌توان به زور تا دم چشمه برد اما نمی‌توان به زور به او آب داد یعنی تا زمانی که انسان نخواهد در خودش تغییری ایجاد کند، ما به زور نمی‌توانیم در او تغییر نگرش به وجود بیاوریم. پس تغییر، گام اول فرآیند درمان است و تا مراجعه کننده خودش تمایل به تغییر در رفتار یا اختلالاتش نداشته باشد امکان مشاوره وجود ندارد. همه روان‌شناسان بزرگ شناختی -رفتاری، عقلانی -هیجانی، فردی و یا شناختی- اجتماعی بر این نکته تاکید دارند که هدف از تراپی یا مراجعه کردن به روان‌شناس و مشاور، شناخت توانمندی‌ها و ریشه‌یابی اختلالات است.
ایجاد تغییر در زندگی کار ساده‌ای نیست و انسان باید در طی کاوش در درون خود تروماهایش را بشناسد و در کنار درمانگر، زخم‌های روان را التیام بخشد. باید به خاطر بسپاریم که درمان کار یک روز و یک شب نیست که فقط با یک تجویز زرد مثل «تو می‌توانی»، «ادامه بده» یا «موفق می‌شوی» تمام شود بلکه درمان نیازمند نفوذ در عمق روان آدم‌هاست و از طریق گوش دادن فعال، انعکاس احساسات و افکار و روشن‌سازی موضوعات توسط اشخاص متخصص میسر می‌شود.