اما ‌‌تولیدکنندگان داخلی شیرخشک نیز دراین خصوص دچار مشکلاتی شدند. برای نمونه آنها از این گلایه دارند که اعتبارات لازم برای تامین مواد اولیه در اختیارشان قرار نمی‌گیرد. اما ‌مساله اینجاست که نباید تولید اقلامی مانند شیرخشک در گرو تامین ارز و ریال باشد و شرایطی ایجاد شود که شهروندان برای تامین شیرخشک دچار مشکل شوند. ‌با این حال اقدامات لازم برای رفع مشکل کمبود شیرخشک در دستور کار قرار گرفته است، برای نمونه وزیر بهداشت و درمان مصوبه و مجوزهای لازم را برای واردات شیرخشک گرفته است. به این ترتیب قرار بر این شده که برای تقویت و تامین بازار واردات 30میلیون قوطی شیرخشک به کشور انجام شود. اما در این بین باید تاکید کرد که‌ هدف این نیست که همه 30میلیون قوطی شیرخشک یکباره وارد بازار کشور شود. در واقع برای این مهم سازوکاری تعریف شده تا از تولیدکنندگان داخلی حمایت شده و آنها ‌دچار مشکل نشوند. به عبارت دیگر‌ در کنار این که تولیدکنندگان داخلی فعالیت خود را انجام می‌دهند، واردات نیز‌ به صورت پلکانی انجام خواهد شد تا بازار شرایط مناسبی پیدا کند. ‌چگونگی واردات شیرخشک برای تنظیم بازار به ‌نحوه فعالیت تولیدکنندگان داخلی نیز بستگی دارد. ‌از تولیدکنندگان داخلی انتظار می‌رود به شکلی محصولات خود را تولید کنند که مصرف‌کنندگان داخلی با وجود واردات از محصولات تولید داخل استفاده کنند، یعنی کیفیت و قیمت شیرخشک تولید داخل به گونه‌ای باشد که مصرف‌کنندگان محصولات تولید داخل را انتخاب کنند. بنابراین تاکید کمیسیون بهداشت و درمان مجلس ‌بر این است که واردات لازم برای تنظیم بازار و رقابت، به‌موقع انجام شود و همزمان ‌نیز از تولیدکنندگان داخلی حمایت‌های لازم به عمل آید؛ یعنی ارز و ریال لازم برای تامین مواد اولیه در اختیار آنها قرار گیرد.