البته مخالفت بسیاری از مقام‌های رژیم صهیونیستی و آمریکا با طرح دولت دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور سابق آمریکا درباره اعطای جنگنده‌های F-35 به امارات متحده عربی که جزو شروط پیمان ابراهیم بود، بیانگر این است نمی‌توان به وعده‌های صهیونیست‌ها و آمریکایی‌ها اعتماد کرد. به‌ویژه این‌که صهیونیست‌ها نشان داده‌اند تا زمانی با تسلیح عربستان سعودی یا امارات موافقت خواهند کرد که ارتش رژیم صهیونیستی در منطقه تهدید نشود. نتیجه نظرسنجی مؤسسه واشنگتن در آستانه سومین سالگرد توافق ابراهیم نشان می‌دهد، سعودی‌ها که همچنان کشورشان با وجود فشار‌های آمریکا به صورت رسمی روابطش را با رژیم صهیونیستی عادی نکرده است، تنها 20درصد نگرش مثبتی نسبت به این توافق دارند. می‌توان گفت، برقراری روابط رسمی و به رسمیت شناختن رژیم صهیونیستی بدون درنظر گرفتن حقوق فلسطینیان به کاهش مقبولیت عربستان‌سعودی منجر می‌شود. سعودی‌ها نمی‌توانند همانند امارات و بحرین، توافق صلحی با رژیم صهیونیستی برقرار کنند که صرفا الحاق شهرک‌های صهیونیستی را به سرزمین‌های اشغالی به حالت تعلیق درآورد یا متوقف کند؛ زیرا به دلایلی ازجمله موقعیت، نقش و جایگاه عربستان‌ در جهان اسلام، خطرات و تهدیدهای متوجه سعودی‌ها به مراتب بیشتر از امارات، بحرین، مغرب یا هر کشور عربی دیگری است که روابط خود را با رژیم صهیونیستی عادی می‌کند. سلمان بن عبدالعزیز، پادشاه عربستان نه‌تنها مسئولیت نگهداری از مکه و مدینه را برعهده دارد، بلکه مسئولیت دارد در موضوع سرنوشت بیت‌المقدس مداخله کند.از آنجا که بخش غالب افکار عمومی جهان عرب با عادی‌سازی روابط با رژیم صهیونیستی مخالف هستند و این رژیم را همچنان به عنوان غاصب حقوق فلسطینیان و تهدید اصلی برقراری ثبات منطقه می‌دانند، برقراری روابط رسمی به‌ویژه بدون در نظر گرفتن منافع فلسطینیان، می‌تواند به کاهش مشروعیت، مقبولیت و اعتبار عربستان در جهان اسلام و جهان عرب منجر شود.