یکی از این مهارت‌ها، گوش‌‌دادن فعال است. در گوش‌دادن فعال، ذهن ما از هر نوع قضاوت و پیشداوری خالی است به‌طوری که از شنیدن نظرات طرف مقابل هدفی به‌جز گوش‌دادن نداریم. به این ترتیب به‌جای این که گفته‌های طرف مقابل را به ظاهر بشنویم، به عمق کلمات و گفته‌های وی توجه می‌کنیم؛ چه‌بسا که حرف‌های او همان چیزهایی باشد که ما نیز به آن معتقدیم، ولی فقط آنها را با ادبیاتی متفاوت بیان می‌کنیم. وقتی ما گوش‌دادن را یاد بگیریم و قضایا را از زاویه نگاه همسرمان ببینیم آن‌وقت او را بهتر درک می‌کنیم و حال‌مان کمتر بد می‌شود، البته برای رسیدن به صلح وصفا در زندگی به‌جز گوش‌دادن فعال به مهارت‌های کلیدی دیگری هم نیاز داریم. مثلا باید بیاموزیم به محض بروز اختلاف، ناراحتی یا دلخوری شروع به حل‌و‌فصل مسأله نکنیم، زیرا دراین‌مواقع حتی اگر بهترین حرف‌ها را هم بزنیم چون با لحن‌تند وحاکی از ناراحتی صحبت می‌کنیم اثرمثبتی بر شنونده نخواهد داشت.