راههایی برای دست برداشتن از حسرت
حسرت و حسادت تقریبا شبیه به هم نوشته میشوند. در معنا نیز این دو شباهتهایی به هم دارند، به طوری که حسرتخوردن را احساسی دانستهاند که ناشی از نارضایتی از خود و حاصل یک ناکامی است که حس حسادتی نیز در آن نهفته است.
درواقع حسرتخوردن صورت بهتری از حسادت کردن است اما هر دو شامل حس نارضایتی نسبت به خویشتن و مقایسه خود با دیگران است؛ آن هم مقایسهای ناعادلانه. در حسرتخوردن، رویکردی منفی وجود دارد که باعث میشود فردبه عوارضی همچون بیانگیزگی، ناامیدی و نادیده گرفتن خود دچار شود. معمولا کسانی که از احساس خود کمبینی رنج میبرند و نسبت به خودشان احساس خوبی ندارند بیشتر از سایر افراد حسرت میخورند؛ بیتوجه به این واقعیت که هر انسانی تواناییها، ویژگیها و شرایط خاص خودش را دارد و هیچکس نمیتواند عینا در موقعیت شخص دیگری قرار بگیرد. بنابراین با عنایت به این واقعیت باید برای دوری از حسرتورزیدن تلاش کنیم. توصیه کارشناسان این است که با تمرکز بر خود و به کمک تقویت اعتماد بهنفس و عزتنفس میتوانیم به زندگی خودمان مشغول شویم و از شرایطی که داریم راضی باشیم. اگر از شرایطمان ناراضی هستیم، راهش حسرتخوردن نیست. برای داشتن یک زندگی رضایتبخش ابتدا باید اشکالات فردیمان را برطرف کنیم.