شکمهای سیر و سلولهای گرسنه
شاید شما هم وقتی با یک کودک یا بزرگسال چاق و تپل مواجه میشوید تصور کنید چنین آدمی به هر عارضهای که مبتلا باشد به طور یقین دچار سوءتغذیه نیست! اصلا اغلب اوقات وقتی از سوءتغذیه صحبت میشود به یاد افراد بسیار لاغر و نحیف میافتیم و به هیچ عنوان ذهنمان به سمت افراد فربه و چاق نمیرود. این در حالی است که گاهی وقتها ممکن است شکم ما سیر باشد، اما سلولهایمان احساس گرسنگی کنند چون مواد مغذی کافی به آنها نمیرسد.
برهمین اساس بانک جهانی اعلام کرده چاقی به یکی از چالشهای اقتصاد جهانی تبدیل شده و از سویی چاقی در کشورهای فقیر روبه رشد است. این مساله نشان می دهد در کشورهای فقیر، مردم به واسطه کاهش قدرت خرید، نمی توانند مواد مغذی کافی را تهیه کنند و به همین دلیل سراغ تهیه خوراکیهای ارزان و شکم پرکن میروند. این مواد، همان کربوهیدراتها مانند نان هستند. شکر، مواد قندی و چربیها سه عامل و منبع عمده کالری دریافتی هستند.
این مواد ارزان هستند و افراد دنبال سیر کردن شکم خود هستند. وقتی مواد انرژیزا وارد بدن میشود، برای اینکه بسوزد و تولید انرژی کند، باید موادی مثل ویتامینهای گروه ب را که در سوختوساز انرژی و متابولیسم پروتئین نیاز دارد بسوزاند، ولی در کربوهیدراتها این مواد نیست. بنابراین وقتی برای سوختن کافی نیست، تبدیل به چربی میشود و اضافهوزن و چاقی را به وجود میآورد. تغذیه سالم یعنی داشتن رژیم غذایی که سرشار از مواد غذایی مفید و مغذی باشد تا علاوه بر سلامت بدن به تناسب اندام و جلوگیری از بیماریهای خطرناک نیز کمک کند.
تهیه یک بشقاب غذایی سالم که بتواند هم شکم ما و هم سلولهایمان را سیر کند، چندان کار سختی نیست. کافی است بشقاب غذایتان را به چهار قسمت مساوی تقسیم کنید. دو قسمت از این بشقاب باید با سبزیجات پر شود و دو قسمت دیگر یک قسمت پروتئین و قسمت دیگر کربوهیدراتباشد. خلاصه کلام اینکه آنقدر که حواسمان به سیری شکم خودمان و فرزندانمان هست باید گرسنگی سلولهایمان را هم فراموش نکنیم. این سلولهای بیچاره زبانی برای بیان گرسنگیشان ندارند و زمانی متوجه این ماجرا میشویم که بیمار شویم.
مهدیه نیک بین - نویسنده