حضانت، به معنای سرپرستی و نگهداری بوده و از جمله حقوق فرزندان و تکالیف والدین، ازجمله پدر است. درحالت کلی، زمانی که والدین با یکدیگر زندگی می‌کنند، حضانت فرزند با هردوی آنها خواهد بود، اما گاهی، کسی که حضانت را بر عهده می‌گیرد، مشکلاتی برای طفل به وجود می‌آورد که براساس قانون، می‌توان از وی سلب حضانت کرد. ازجمله این موارد، اعتیاد پدر است که تاثیر مستقیمی در حضانت پدر معتاد داشته و در مواردی می تواند سبب سلب حضانت وی شود. همچنین در صورت جدایی یا فوت یکی از والدین، تکلیف حضانت فرزند و وضعیت حضانت پدر، در ماده 1169 قانون مدنی، پیش‌بینی شده است. 
براساس ماده 1169 قانون مدنی، «برای حضانت و نگهداری طفلی که ابوین او، جدا از یکدیگر زندگی می‌کنند، مادر تا هفت‌سالگی اولویت دارد و پس از آن اولویت با پدر است. بعد از هفت‌سالگی، در صورت حدوث اختلاف، حضانت طفل با رعایت مصلحت کودک، به تشخیص دادگاه می باشد.»
با توجه به این ماده، چنانچه والدین به هر دلیلی از یکدیگر جدا زندگی کنند، حضانت پدر بر فرزند، از هفت سالگی شروع می‌شود و تا سن بلوغ فرزندان که در دختر، 9سال تمام قمری و در پسر، 15سال تمام قمری است، ادامه می‌یابد و بعد از آن، فرزند تصمیم می‌گیرد با کدام والد زندگی کند؛ مگر این‌که مصلحت کودک، طریق دیگری را ایجاب نماید. 
طبق ماده 1173 قانون مدنی، موارد سلب حضانت از پدر، از مادر و از مسئول حضانت، به جهت حمایت از حقوق فرزند و رعایت مصلحت او در قانون مدنی مورد پیش‌بینی قرار گرفته است. هرگاه، در اثر عدم مواظبت یا انحطاط اخلاقی پدر یا مادری که طفل، تحت حضانت اوست، صحت جسمانی یا تربیت اخلاقی طفل، در معرض خطر باشد، محکمه می‌تواند هر تصمیمی که برای حضانت طفل، مقتضی بداند، اتخاذ نماید.
براساس این ماده، چنانچه پدر، دارای مصادیق انحطاط اخلاقی بوده یا رفتاری داشته باشد که مصلحت طفل را تهدید کند، می توان با ثبت دادخواست سلب حضانت از پدر و اثبات انحطاط اخلاقی یا رفتار خلاف مصلحت طفل، از وی سلب حضانت کرد. مصادیق انحطاط اخلاقی یا رفتار خلاف مصلحت طفل، شامل مواردی نظیر اعتیاد به الکل یا مواد مخدر- در صورتی که زیان آور بوده- مبتلا بودن به بیماری‌های روانی‌ای که پزشک قانونی تشخیص داده باشد، ضرب و جرح یا سوء‌استفاده از فرزند و مواردی از این دست است.