نگاه کنید! ابرقهرمانها آمدند
قرار بود این ستون جایی باشد برای پررنگ کردن یک اتفاق کوچک وسط اتفاقها و حوادث بزرگ. مثلا وسط حملههای وحشیانه رژیم غاصب به فلسطین، نکتههای مغفول، دیدهنشده یا کمتر دیدهشده را باز کنم و بیرون بکشم. گاهی این جراحی نکتهها زاویه دید خودم است و گاهی نظر و عقیدهای که روزی و جایی از زبان دیگری خواندهام. قرار بود این ستون راهی برای دوباره دیدن، طور دیگر دیدن یا حتی بهتر از آن برای «نگاه کردن» به جای «دیدن» باشد.
این نگاه کردن و حلاجی کردن گاهی خیلی دردناک میشود. وقتی میخواهی با نگاهی انتقادی از لابهلای زاویه دوربین رسانههای غربی چیزی را بیرون بکشی، زیر فشار هزار نکته دیگر میروی. من متخصص سواد رسانه نیستم و اسم تکنیکها را هم بلد نیستم ولی از این همه دروغی که به عناوین مختلف گفته میشود، کم آوردهام. دروغ فروش زمین به اسرائیل را برای مردم خودمان توضیح میدهی، از اتاق فرمان فارسیزبان در انگلیس یاوهسرایی میکنند که اصلا از اول فلسطینی نبوده! برای مخاطب خارجی در صفحات بیبیسی و سیانان دروغ سر بریدن ۴۰نوزاد را با مدرک یا استدلال رد میکنی، بحث حق دفاع مشروع اسرائیل را پیش میکشند! به فلان شوهرعمه و دخترعمو و پسرخاله از وحشیگریهای اسرائیل میگویی و گوشزد میکنی که همان «حق دفاع مشروع» کذایی را برای فلسطین هم قائل شود، جواب میدهد اصلا به ما چه. ما فقط ایران برایمان مهم است!
بعد یکهو رئیسجمهور مختل* آمریکا در چشم جهان نگاه میکند و میگوید حساب حماس از مردم فلسطینی جداست و ما فقط با حماس میجنگیم! بله راست میگوید. منتها برای این «فقط با حماس جنگیدن»، زدند شهرکهای آن دو وجب خاک غزه را روی سر مردم خراب کردهاند. از شهر فقط تلی آوار ساختهاند. آخرین شاهکارشان بیمارستان معمدانی بود. همان که اول ابراز خوشحالی کردند از زدن و سلاخی «مردم فلسطینی»، از «پیروزی کودکان نور بر کودکان تاریکی(!)» و بعد که گندش درآمد و نیمهشب مردم اردن و عراق و لبنان و نیویورک و سوئد ریختند تو خیابان، انداختند گردن حماس. میدانید این ساختمانهای فروریخته و خیابانهای شخم زدهشده برای مبارزه با نیرویی که از نظر اسرائیل و آمریکا شر است، من را یاد چه میاندازد؟
انیمیشن شگفتانگیزان را دیدهاید؟ دهه80 به خاطر دوبله متفاوت خیلی گل کرد. چون شخصیتها با لهجههای جنوبی، لری، مازندرانی، قزوینی و ترکی حرف میزدند. ابرقهرمانها در ازای هربار عملیات نجات، به شهر و مردمش خسارتهای بزرگی میزدند. آنقدر که خود مردم و دولت محکومشان کردند. آنموقع دقت کردم و دیدم نقد طنازانه و جالبی است. مردم از نیروی شر نجات پیدا میکنند اما به خاک سیاه مینشینند. وقتی آمریکا و اسرائیل میگویند میخواهند جهان را از تروریسم نجات دهند، درواقع مردم جهان را به خاک سیاه میکشانند. همین بلا را سر مردم ویتنام، عراق، افغانستان و اوکراین هم آوردند.
راستی، درراستای همان بیرون کشیدن یک چیز دیده نشده وسط غائله بزرگ، میخواهم بپرسم تا حالا به لباسها و وسایل بچههای مجروح غزه در بیمارستانها دقت کردهاید؟ اکثرشان طرح بتمن، سوپرمن، کاپیتان آمریکا، میکیموس، الساوآنا دارند!
* واژهای از ترکیب عبارت مخ تعطیل
عطیه عیار | نویسنده و مترجم