ناهنجاری یا خوشگذرانی؟
تعداد نوجوانها و جوانهایی که فکر میکنند این برهه از عمر برای وقتگذرانی و خوشگذرانی طراحی شده روزبهروز در حال افزایش است. بخشی از این افراد با این هدف که روزگارشان خوشبگذرد در انواع و اقسام جشنها شرکت میکنند که بهترین نام برای نشاندادن محتوای این جشنها، «پارتی» است. پارتی، همان مهمانی ولی به لفظ فرنگی است. میان این پارتیها با مهمانیهای اصیل ما ایرانیها فاصله به قدری زیاد است که نسبتشان با هم مثل شب و روز میماند.
در مهمانیها و دورهمیهای ایرانی، خانواده حرف اول را میزند و یک شام یا ناهار بهانهای برای باهمبودن میشود. ولی در پارتیها که سوغات فرهنگ غرب و سبک زندگی آنسوی آب است خانواده رسما کنار گذاشته میشود و جمعی از نوجوانان و جوانان در قالب دوست گرد هم میآیند و دست به کارهایی میزنند که عمدتا ناهنجاری است. جرقه بسیاری از قتلها و تجاوزها در همین پارتیها زده میشود و زندگیهای زیادی در این شبنشینیهای مختلط به خطر میافتد اما بازهم سبک زندگی غربی و ارزشهای غرب که بر زندگی اصیل ما سایه انداخته همچنان افراد را به شرکت در پارتیها و سبقتگرفتن از هم تشویق میکند. این دستپخت هجمه فرهنگی غرب است که مخصوصا در سالهای اخیر باعث فاصلهگرفتن برخی طیفها و اقشار جامعه از ارزشهای معنوی و اصیل ایرانی شده است. این هجمه، ذائقه فرهنگی جامعه مخصوصا قشر جوان را تغییر داده و آنها را به سمت کسب لذتهای زودگذر متمایل کرده، درحالیکه این تغییرذائقه فرهنگی مسبب شکلگیری رفتارهای پرخطربیشماری است. درواقع درحالیکه قشر مبتلا به این هجمه فرهنگی خود را مشغول جوانیکردن فرض میکند اما در اصل یک ناهنجاری عمیق اجتماعی در حال ریشه دواندن در جامعه است که کمترین پیامد آن رشد آسیبهای اجتماعی با شکل و شمایلهای گوناگون است.