نرخ بازده بدون ریسک، میزان سود یا بازدهی را که سرمایه‌گذار از یک سرمایه‌گذاری با ریسک مطلقا صفر در طول یک بازه خاص انتظار دارد، نمایش می‌دهد. به عبارتی این نرخ که معمولا با درصد بیان می‌شود، مقدار سودی که از سرمایه‌گذاری در دارایی‌های بدون ریسک به دست می‌آید را نشان می‌دهد. این نرخ، کمترین مقدار بازدهی است که سرمایه‌گذار برای هر سرمایه‌گذاری انتظار دارد، زیرا او ریسک اضافی را تا زمانی که ریسک بازده احتمالی بزرگ‌تر از نرخ بهره بدون ریسک نباشد، قبول نخواهد کرد. از این عدد معمولا برای ارزشیابی دارایی‌های دیگر مانند سهام، استفاده می‌شود. این نرخ در بتا (Beta) نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. در عمل، نرخ بازده بدون ریسک وجود ندارد چرا که حتی امن‌ترین سرمایه‌گذاری‌ها هم دارای مقدار کمی ریسک هستند اما در محاسبات تئوریک معمولا نرخ بهره اوراق قرضه دولت به‌عنوان نرخ بازده بدون ریسک در نظر گرفته می‌شود. برای مثال، نرخ بهره اوراق خزانه سه ماهه آمریکا به‌عنوان نرخ بازده بدون ریسک، برای این کشور در نظر گرفته می‌شود. حال این پرسش پیش می‌آید که چرا نرخ بهره اوراق قرضه به‌عنوان نرخ بازده بدون ریسک در نظر گرفته می‌شود؟ فرض بر این است که بانک مرکزی کشور‌ها با توجه به توانایی چاپ پول، همیشه قادر به پرداخت بدهی‌های خود هستند. پس به عنوان سرمایه‌گذاری بدون ریسک شناخته می‌شوند. در نتیجه، بازدهی اوراق‌قرضه دولت که بانک مرکزی متعهد به پرداخت آنهاست همان نرخ بازده بدون ریسک در نظر گرفته می‌شود.