کتاب‌های داستایفسکی به شکلی منحصر به فرد، زندگی شخصیت‌های خود را می‌گشایند و در معرض تحلیل‌ها و نظرات مخاطبان قرار می‌دهند؛ مخاطبانی که جهان‌های خلق شده توسط این نویسنده را با آموختن درسی-چه کوچک و چه بزرگ- درباره زندگی ترک می‌کنند. داستایفسکی در شرایط خوبی حرفه‌اش را آغاز کرد، چرا که خانواده‌ای اشرافی داشت و به همین خاطر در دوران کودکی و نوجوانی از تحصیلات کاملی بهره برده بود. با وجود این‌، او آموزش نویسندگی ندیده بود.
همان‌طور که داستایفسکی هنر خلق داستان را از آثار نویسندگان بزرگ پیش از خود آموخته بود، خودش در نهایت به یکی از همان نویسندگان برجسته و منبع الهام و حامی طیفی گسترده از نوابغ ادبی تبدیل شد. «فرانتس کافکا» او را یک «خویشاوند خونی» خواند و تأثیرات داستایفسکی بر آثار او کاملا مشخص است. استادان نثر از‌جمله «ارنست همینگوی» و «جیمز جویس» او را به‌عنوان یکی از الگوهای بزرگ خود در نظر می‌گرفتند و دیگران همچون «فردریش نیچه» و حتی «زیگموند فروید» به‌خاطر توانایی درخشان او در به تصویر کشیدن پستوهای تاریک و عمیق ذهن انسان در داستان‌هایش، از داستایفسکی تحسین و تمجیدهای فراوان می‌کردند. شهرت داستایفسکی در سال‌های پایانی عمر او، کاملا فراگیر شده بود و آثارش به شکلی گسترده مورد توجه قرار می‌گرفت. 

25
او اولین رمان خود را با عنوان بیچارگان ‌در 25سالگی نوشت

1840
او در سال1840 در حلقه‌ای ادبی فعالیت داشت که هدفش کمک به ایجاد اصلاحات اجتماعی بود

18
اولین نشانه‌های بیماری صرع در داستایفسکی در 18سالگی نشان داده شد‌

59
درنهایت این بیماری به همراه مجموعه‌ای از سایر مشکلات باعث شد تا او در 59سالگی از دنیا برود

1873
درسال1873 سردبیری مجله شهروند را برعهده گرفت و در آنجا شروع به چاپ دفتر خاطرات یک نویسنده کرد