روزگاری نه‌چندان دور نه‌فقط حجم قابل‌توجهی از آثار تولیدی سینمای ایران به این ژانر مربوط بود که این ژانر در فهرست پرفروش‌های سال هم اغلب بالانشین بود اما دوره رکود سینمای کودک و نوجوان و اقبال به آن از اواسط دهه70 آغاز شد و حتی با ساخت آثاری دراین چند سال گذشته هم به رونق پیشین خود حتی نزدیک هم نشد. این سال‌ها به نوعی درسیطره سینمای کمدی است (اگر به‌سختی بتوانیم آن را کمدی بنامیم). اما سینمای کودک فارغ از اهمتیش می‌تواند چرخ سینمادارها را هم دوباره بچرخاند. این ژانر علاوه بر اهمیت بنیادین سینمای کودک و نوجوان در بخش آموزش نسل آینده؛ گردش مالی قابل توجه این ژانر نیز دلیلی است که می‌طلبد دست‌اندرکاران و سیاست‌گذاران این‌عرصه توجه ویژه به آن داشته‌باشند، چون درصورت شکل‌گیری زنجیره تولید و بازاریابی اصولی برای فیلم‌هایی با ژانر کودک قطعا این نوع فیلم ارمغانی قابل توجه برای گیشه‌ها به همراه دارد، چون نباید فراموش کنیم که کودکان درکنار خانواده برای دیدن فیلم‌ به سینما می‌روند و خبری از تک فروشی بلیت نیست. اگر در دهه طلایی سینمای کودک یعنی دهه 60 فیلم‌های کودک و نوجوان جایگاه مستحکمی در میان اکران داشتند این موضوع در دهه 90 افولی معنادار به خود دیده است. در این زمینه بررسی آمارها نشان می‌‌دهد در دوره موردنظر مجموعا 910 عنوان فیلم توسط تولیدکنندگان تولید و روانه بازار شده که در صدر آنها ژانر درام با 217عنوان یعنی سهمی معادل23.84درصد قرار گرفته و درپی آن ژانر اجتماعی با سهم 22.08درصدی یعنی 201 عنوان جایگاه دوم را به خود اختصاص داده تا کمدی‌ها هم با سهم 16.81درصدی معادل 153 عنوان سومین رتبه را در اختیار داشته باشند. این درحالی است که ژانر مستند با 93عنوان تولید در دوره مورد نظر و سهم 10.32درصدی چهارمین رتبه را در اختیار دارد و در پی آن تازه نوبت به کودک و نوجوان با تولید 65 فیلم سهمی معادل 7.14درصد در اختیار دارند و رمانتیک‌ها نیز دارای سهم 4.94درصدی معادل 45اثر جایگاه پنجم به خود اختصاص داده‌اند و درام جنگی‌ نیز رتبه پنجم را با 43 فیلم و سهم 4.72درصدی در اختیار دارد.