شکست فرشتهسازی از شیطان!
پخش مستند پرویز ثابتی، جلاد ساواک از شبکه منوتو هنوز بحث روز فضای مجازی کاربران فارسی است. اگر در ابتدای امر تصور میشد این مستند قرار بر سفیدشویی جنایتهای پهلوی دارد(که البته یکی از انگیزههای مهم شبکه بهایی منوتو همین بود)حالا همین ماجرا باعث اعتراضات خود جماعت سلطنتطلب هم شده است!
قصه فرشتهسازی از شیطان حتی به مذاق این جماعت هم خوش نیامده و آنها هم پا به پای دیگران سعی دارند(البته با احتیاط) به نوع روایت وارونه تاریخ توسط یکی از بدنامترین عناصر ساواک اعتراض کنند. آنها تنها معترضان به پخش این مستند نیستند و گروههای دیگر هم صدایشان از این اغراق مضحک درآمده است. به عنوان مثال یکی از آنها نوشته «یکی از مسائلی که من را وحشتزده کرده، صحبتهای پرویز ثابتی بود؛ در کجای دنیا پس از 70سال از پایان یافتن نازیسم، یکی ازچهرههای نازیها را به تلویزیون میآورند تا چهره قهرمان از او بسازند؟» موضوع پرتکرار دیگر در میان محتواهای تولیدشده، پناه بردن اپوزیسیون به چهرههایی همچون اوست. آنها میگویند وضعیت اپوزیسیون به جایی رسیده که قهرمانشان امثال مسیح علینژاد، پرویز ثابتی و البته رژیم صهیونیستی است! این قصه حتی راه به برنامههای خود این شبکه هم یافته است. جایی که کارشناس شبکه منوتو را در رابطه با این مستند مجبور به اعتراف کرد: «بله ساواک مردم را شکنجه میکرده است، من این را انکار نمیکنم! مگر در گوانتانامو و CIA شکنجه نمیکنند؟!» دروغهای پرویز ثابتی در مورد خود و اغراق مضحک درنخبه بودنش به کنار، حالا به باور بسیاری مخوفترین بخش داستان آنجاست که ساواک و در راس آن شخص شاه باید مستقیما در تمامی امور اجتماعی وانتصابات از قبیل آموزش وپرورش، مذهب وسیاست تا مسائل اقتصادی دخالت میکرده و حرف آخر را میزده است. پرویز ثابتی درهمه پنج قسمت مستند به دنبال قهرمانسازی از ساواک است؛ همه از نظر او اشتباه عمل میکردند؛ فاسد بودند؛ بیعدالتی میکردند؛ فقط او و سازمان ساواک به دنبال خدمت به مردم بودند!
ثابتی از همه شکنجههایی که اعمال میکرد، میگذرد و خود را بیخبر از همه چیز نشان میدهد. در صورتی که اگر کمی به تاریخ رجوع کرده باشیم، میدانیم اقدامات ظالمانه و ضدحقوقبشری ساواک در دهه۵۰ ازحدگذشته بود، آنچنان که ثابتی درمستند بیان میکند او از نظارت سازمانهای بینالمللی بر زندانهای ایران هراس داشت و حتی آغاز بحران رژیم پهلوی رااز زمانی میداند که به ناظران صلیب سرخ اجازه بازدید از زندانهای ایران داده شد.