شکل هولناک تنهایی
حالا چند سالی است که دوباره پای رمانهای جنایی به بازار نشر باز شده است، نه که پیشتر نبود اما پیش از این آثار محدود به نویسندگانی همچون آگاتاکریستی میماند اما آثار بازار امروز نشر نشان از تنوع ژانری قابل توجهی دارد.
درست مثل «مرگ کار اوست»؛ اسمش ماگدا بود، هیچکس هیچوقت نخواهد فهمید چه کسی او را کشته، من نبودم. این جنازهاش است اما جنازهای در کار نبود، هیچ لکه خونی نبود. هیچ رشته موی گوریدهای به شاخههای روی زمین گیر نکرده بود، هیچ شال قرمز پشمی خیس از شبنم صبحگاهی روی بوتهها ریسه نکشیده بود. فقط آن یادداشت روی زمین بود و زیر پاهایم در باد ملایم ماه مه خشخش میکرد. وقت پیادهروی صبحگاهی همراه با سگم چارلی، در جنگل درختهای توس به آن برخوردم. بهار گذشته، بعد از اینکه با چارلی به لوانت نقل مکان کردیم، این مسیر را کشف کردم. تمام بهار، تابستان و پاییز حسابی مسیر را صاف کرده بودیم اما در طول زمستان دیگر سمتش نرفتیم. درختهای نازک توس در برف تقریبا دیده نمیشدند. صبحهای مهآلود هیچ چیزی از جنگل معلوم نبود. از وقتی برفها آب شدند، چارلی هر روز سپیده صبح از خواب بیدارم میکرد. از جاده خاکی میگذشتیم و بهزحمت از پستی و بلندیهای تپه کوچک رد میشدیم و راه رفت و برگشتمان را از بین درختهای توس صاف میکردیم.
نویسنده: آتوسا مشفق
مترجم: فروغ منصورقناعی
نشر: برج
سال انتشار:1402