حواسمان به افراد سوگوار باشد
وقتی کسی عزیزی را از دست میدهد، ممکن است در روزهای اول خیلی دلتنگ او شود. شاید بازگشت به زندگی عادی بعد از مرگ یکی از عزیزان، غیرممکن به نظرآید.
درحالیکه نمیتوانید عزیزی را که ازدستدادهاید بازگردانید یا برای همیشه او را فراموش کنید، اما اطرافیان و حتی خود فرد با انجام کارهایی میتوانند با این غم کنار آمده و به زندگی ادامه دهند. بهصورتکلی سوگ یک پاسخ طبیعی به ازدستدادن است. یک محرومیت عاطفی که وقتی چیزی یا کسی که دوستش دارید و از دست میرود احساس میکنید. بخشی از مصیبتها و ماتمها زودگذر و برخی پیچیده و دیرگذر هستند. سوگواری و گذراندن مراحل آن از مهمترین عوامل التیامبخش برای انسان ماتمدیده است. حتی فقدانهای جزئی در زندگی میتواند باعث ایجاد حس غم و اندوه شود. فرد داغدار با بسیاری از احساسات شدید و دردناک ازجمله افسردگی، عصبانیت، گناه و غم عمیق در حال کشمکش است. غالبا او در غم و ناراحتی خود احساس انزوا و تنهایی شدیدی میکند. برای بسیاری از افراد سوگوار درخواست کمک سخت است. آنها ممکن است از جلب توجه زیاد احساس ترس و گناه کنند، یا از اینکه سربار دیگران باشند بترسند یا اینکه برای درخواست کمک بیحال و افسرده باشند. مهمترین کاری که میشود برای یک فرد غمگین انجام داد، این است که بهسادگی در کنار او بود. این پشتیبانی و حضور دلسوز، به آنان کمک میکند تا با این درد کنار بیایند و بهتدریج شروع به بهبود کنند. هرچه درک اطرافیان از غم و ناراحتی بهتر باشد، به آنان کمک بیشتری خواهد کرد. ممکن است روزی آنها بخواهند روی شانه فردی گریه کنند یا در سکوت بنشینند یا حتی خاطرات خود را به اشتراک بگذارند. با حضور وگوشدادن دلسوزانه، میتوان از غم و غصه افراد داغدار کم کند.