نیمهپنهان زندگیهای مجازی
فضای مجازی و شبکههای اجتماعی یک زندگی مجازی را در کنار زندگی واقعی ما شکل دادهاند که خیلی وقتها زیست ما در این بخش مجازی از زندگی بسیار فراتر از زیست در زندگی واقعی است.
درفضای مجازی ما با دنیایی بیانتها مواجهیم که با فناوریهای تازه میتواند حتی رویاییترین تصورات ما را هم پیش چشمانمان به تصویر بکشد و ما را به سمت و سوی یک زندگی آرمانی ببرد اما درواقعیت زندگی هیچکس آرمانی و بدون نقص نیست. با وجود این زیست ما در فضای مجازی و دنبالکردن لحظه به لحظه زندگی بلاگرها و اینفلوئنسرهای فضای مجازی و شبکههای اجتماعی موجب میشود تا با تصور اینکه زندگیهای آرمانی و آدمهای آرمانی و بیعیب و نقص وجود دارند ما دچار نوعی یاس و ناامیدی از خود بشویم و اعتماد بهنفس و عزت نفسمان در چنین شرایطی به وضوح کاهش یابد و به مرز نارضایتی از خود و زندگی برسیم.
در چنین شرایطی است که افراد برای نزدیک شدن به استانداردهای ظاهری وزندگی افراد وچهرههایی که به ظاهر همه ارکان زندگیشان را درفضای مجازی درمعرض دید عموم گذاشتهاند تلاشی طاقتفرسا را آغازمیکنیم، تلاشی که نه پایانی دارد ونه مقصدی. چراکه آنچه در فضای مجازی از زندگی اینفلوئنسرها و سلبریتیها به نمایش درمیآید تمام واقعیت نیست، بلکه بخشی از زندگی آنهاست و نباید فراموش کرد هیچکس ویترین زندگیاش را بد نمیچیند!
خلاصه اینکه هرچند دردنیای امروز نمیتوان از فضای مجازی وشبکههای اجتماعی دوری کرد وزیست دراین فضا لازمه زندگیهای امروزی است اما باید قوانین و فضای حاکم بر این شبکهها را بهتر بشناسیم تا کمتر آسیب ببینیم.
مهدی نیکضمیر | گروه جامعه