لبخند دروغین
فروشنده، کتاب تست را به دستم داد. همزمان با این‌که کارت می‌کشید، به خاطر این‌که حواسم را از قیمت بالا پرت کند و از یک سکته قلبی نجاتم بدهد، گفت:
ــ وقتی که دانشگاه قبول شدی، صد برابرش میاد توی جیبت.
می‌خواستم لبخند بزنم. به زور، گوشه‌های لبم را بالا کشیدم اما لبخند دروغینم خیلی زود لو رفت. درست مثل دروغ‌های فروشنده!
مشاور مدرسه، مجبورمان می‌کرد که بنویسیم چرا قرار است به دانشگاه برویم.
او دید که من با قرمز پررنگ نوشته بودم: درآمد از رشته‌ای که دوستش دارم. ولی چیزی نگفت.
فکر می‌کرد با دانشگاه رفتن به این هدف می‌رسم؟
سال‌ها بعد دوباره مجبور شدم که یک لبخند دروغین بر لبم بدوزم. در جواب یک نوجوان کنکوری بود که اشتیاق در چشمانش زبانه می‌کشید. پسرک، درحالی که کتاب تست شیمی را به سینه چسبانده بود، به مادرش گفت:
ــ می‌دونم که خیلی گران بود، مامان، ولی قول میدم قبول بشم و صد برابرش رو بهت برگردونم.
به پسرک لبخند زدم. او از ماشین پیاده شد و مادرش کرایه را حساب کرد. من دانشگاه قبول شده بودم اما خبری از صد برابر چیزی درجیبم نبود!
در مدرسه، یک مشت تاریخ به اضافه فرمول هندسه به مغز ما تزریق می‌کنند. احتمالا، در دانشگاه یکی از این دو را بیشتر تزریق می‌کنند. اشکالی هم ندارد. بالاخره مغز انسان نباید خالی بماند. ولی چه می‌شود اگر تمام این چیزها، آن‌قدر در مغز ما بی‌استفاده بماند که فاسد بشود. آن‌وقت است که عفونت، در تمام بدن می‌پیچد و تو باید آنها را بفروشی تا بتوانی دارو بخری.پس به دنبال بازار کار افسانه‌ای که مشاور کنکور از آن دم می‌زد شهر را متر می‌کنی. اوضاع وقتی بدتر می‌شود که با هزار بدبختی، شغلی پیدا می‌کنی اما هیچ‌کدام از آن واحد‌ها که در دانشگاه برای پاس‌کردن‌شان هزار جور نذر کرده‌ای، به کارت نمی‌آید.
در آخر، تو می‌مانی و مشتی حفظیات که خارج از مغزت، کاربردی ندارند یا تو بلد نیستی چطور از آنها استفاده کنی.
محیا گلنبی - تهران
مشاور مدرسه، مجبورمان می‌کرد که بنویسیم چرا قرار است به دانشگاه برویم.
او دید که من با قرمز پررنگ نوشته بودم: درآمد از رشته‌ای که دوستش دارم. ولی چیزی نگفت.
فکر می‌کرد با دانشگاه رفتن به این هدف می‌رسم؟
سال‌ها بعد دوباره مجبور شدم که یک لبخند دروغین بر لبم بدوزم. در جواب یک نوجوان کنکوری بود که اشتیاق در چشمانش زبانه می‌کشید. پسرک، درحالی که کتاب تست شیمی را به سینه چسبانده بود، به مادرش گفت:
ــ می‌دونم که خیلی گران بود، مامان، ولی قول میدم قبول بشم و صد برابرش رو بهت برگردونم.
به پسرک لبخند زدم. او از ماشین پیاده شد و مادرش کرایه را حساب کرد. من دانشگاه قبول شده بودم اما خبری از صد برابر چیزی درجیبم نبود!
در مدرسه، یک مشت تاریخ به اضافه فرمول هندسه به مغز ما تزریق می‌کنند. احتمالا، در دانشگاه یکی از این دو را بیشتر تزریق می‌کنند. اشکالی هم ندارد. بالاخره مغز انسان نباید خالی بماند. ولی چه می‌شود اگر تمام این چیزها، آن‌قدر در مغز ما بی‌استفاده بماند که فاسد بشود. آن‌وقت است که عفونت، در تمام بدن می‌پیچد و تو باید آنها را بفروشی تا بتوانی دارو بخری.پس به دنبال بازار کار افسانه‌ای که مشاور کنکور از آن دم می‌زد شهر را متر می‌کنی. اوضاع وقتی بدتر می‌شود که با هزار بدبختی، شغلی پیدا می‌کنی اما هیچ‌کدام از آن واحد‌ها که در دانشگاه برای پاس‌کردن‌شان هزار جور نذر کرده‌ای، به کارت نمی‌آید.
در آخر، تو می‌مانی و مشتی حفظیات که خارج از مغزت، کاربردی ندارند یا تو بلد نیستی چطور از آنها استفاده کنی.
محیا گلنبی - تهران