درواقع هزینه‌ استهلاک عبارت است از تخصیص مبلغ استهلاک‌پذیر به دارایی‌های ثابت شرکت برای یک دوره مالی. در حسابداری، مفهوم استهلاک برای دارایی‌ها به این معنی است که پس‌ از گذشت مدت‌ زمان معین طبق قانون مالیات‌های مستقیم، دارایی‌‌های ثابت به مرور کارایی خود را از دست‌ داده و باید برحسب قواعد حسابداری به هزینه تبدیل شوند. در واقع هزینه استهلاک انباشته دارایی‌ها به مبلغی گفته می‌شود که سالانه از ارزش دفتری آن دارایی کسر و به حساب ذخیره تا استهلاک کامل آن دارایی منتقل می‌شود. یک وسیله را در نظر بگیرید که هرقدر از مدت‌ زمان استفاده از آن بگذرد از قیمت آن کاسته می‌شود به این کاهش قیمت که ارزش دارایی کالا را تحت تاثیر قرار می‌دهد (کاهش ارزش دارایی) هزینه استهلاک می‌گویند. درواقع استهلاک به‌تدریج به سرشکن کردن بهای خریداری‌ شده برای هرچیزی می‌پردازد و قیمت نهایی آن را پس از گذشت مدت‌ زمان مقرر کاهش می‌دهد تا به ارزش اسقاط خود برسد. هزینه استهلاک در صورت سود و زیان به‌عنوان هزینه غیرنقدی شناخته شده که سود خالص شرکت را کاهش می‌دهد. برای ثبت رویداد مالی در دفاتر و نرم‌افزار، هزینه استهلاک بدهکار و استهلاک انباشته بستانکار می‌شود. هزینه استهلاک، یک هزینه غیرنقدی محسوب می‌شود، زیرا ثبت استهلاک ماهانه شامل معامله نقدی نیست.