روایت آقای خاص از تلخ‌ترین و بحرانی‌ترین روزهای مربیگری محمد بنا، سرمربی تیم ملی کشتی‌فرنگی ایران درمسابقات جهانی کشتی‌فرنگی در صربستان2022 شروع می شود ؛ یعنی روزهایی که تیم ملی کشتی‌فرنگی به‌رغم انتظارات بالایی که در کسب مدال داشت به نتایج مطلوب نرسید و به‌رغم محرومیت روسیه از این مسابقات(به‌دلیل حمله به اوکراین) گرچه شانس اول قهرمانی جهان را داشت اما ناکام ماند و با کسب دو مدال نقره و یک برنز در جایگاه چهارم جهانی قرار گرفت و از قرارگرفتن بر سکوی جهانی بازماند و پس از آن انگشت اتهام این عدم توفیق به سمت بنا گرفته شد.این مستند از روزهایی شروع می‌کند که بنا متهم به خروج برخی از قهرمانان از ایران و حضورشان در زیر پرچم کشورهای دیگر و مدال‌آوری برای آنان شد و به نظر می‌رسد که فیلمساز با این اتهام همراهی می‌کند، کمی بعدتر اما فلاش‌بک می‌زند به روزهای طلایی این مربی و چهره‌ای که ایران را بر مسند جایگاهی نشاند و پس از آن تثبیت کرد که پیش از او ایران اساسا حرفی برای گفتن در این عرصه نداشت، عرصه‌ای به نام کشتی‌فرنگی.  مستند آقای خاص با همین فرمان جلو می‌رود و در ادامه فلاش‌بک‌هایش «بنا»ی جوان را نشان می‌دهد که با چه عشق و شوری پا به عرصه کشتی ایران می‌گذارد، به‌عنوان یک کشتی‌گیر وارد تیم ملی می‌شود، می‌جنگد و جلو می‌رود اما شرایط و تلاقی‌های سیاسی او را از حضورهای بین‌المللی که هر ورزشکاری آرزوی آن را دارد بازمی‌دارد. این بازدارندگی اما چیزی از عرق و عشق ملی او نمی‌کاهد و هم اوست که پس از آن در قامت مربی به تیم ملی کشتی ایران می‌آید و چنان با صلابت در این مسیر گام برمی‌دارد که روزی از سوی فدراسیون جهانی کشتی به‌عنوان بهترین مربی جهان و نیز بهترین مربی قرن ایران معرفی می‌شود. این مستند به گفته سازنده‌اش حسین ترابی، دنبال دفاع مستقیم از محمد بنا نیست و صرفا می‌خواهد فراموشکاری تاریخی مردمی را به رخ‌شان بکشد که گذشته را از یاد برده‌اند. درفلاش‌بک و فلاش فورواردهای مستند آقای خاص با فراز و فرودها، بی‌مهری‌ها و خداحافظی‌های چندباره بنا از تیم ملی روبه‌رو هستیم؛ بی‌مهری‌ها به شخصیتی که کاخ کشتی‌فرنگی ایران را خشت به خشت بنا نهاد تا از «هیچ» چیزی بسازد که پس از آن مایه افتخار یک ملت از خلال دهه‌ها شود. آقای خاص با روایت خوب فرزاد حسنی به‌عنوان راوی، تنها یک هدف و یک خواسته را دنبال می‌کند و آن این که آگاهی تاریخی در هر عرصه‌ای به تعامل مثبت منجر می‌شود و این مهم وقتی بسیار اهمیت می‌یابد که یک قهرمان ملی را به‌ناحق در تقابل ملتش قرار می‌دهد. آقای خاص خوب ساخته و تدوین شده و تا انتها از ریتم و هیجان نمی‌افتد، البته خلأهایی هم دارد مانند نپرداختن به زندگی شخصی بنا که دانستنش جذابیت قصه را بالاتر می‌برد یا شیوه منحصربه‌فردی که او در مدیریتش دارد؛ همین کاستی‌هاست که سازنده این اثر را به این فکر انداخته که شاید نیاز باشد که مستندی دیگر برای محمد بنا ساخته شود که هم همه جنبه‌های دیگر زندگی شخصی و اجتماعی‌اش را به تصویر بکشد و هم تمام مطلب را در حق او بیان کند.