وقت گذاشتن برای همسر، چرا و چگونه؟
همسر می‌تواند بهترین رفیق ما باشد، یک یار صدیق و شفیق که وجودش مثل کوه، مطمئن و دلگرم‌کننده است. بودن در کنار چنین همسری قطعا زندگی را شیرین می‌کند، البته اگر ما نیز همسری متناسب باشیم.
تناسب در ازدواج همان هم کفو بودن است که سبب می‌شود با نزدیک‌ترین شخصیت به خودمان و مناسب‌ترین گزینه پیوند ازدواج ببندیم و خانواده‌ای شاد و خوشبخت تشکیل دهیم. البته در خوشبخت‌ترین خانواده‌ها نیز ممکن است یک سؤال مطرح باشد، این‌که زن و شوهر آیا باید همیشه با هم وقت بگذرانند و اگر همیشه با هم نباشند یعنی که یک جای کار لنگ می‌زند؟ در پاسخ به این سؤال باید گفت که همسران قرار نیست مثل دوقلوهای به هم چسبیده همیشه در کنار هم باشند و همواره در یک قاب دیده شوند. علت هم این است که خوشبختی با حضور فیزیکی مداوم در کنار هم شکل نمی‌گیرد، بلکه خوشبختی حاصل درک متقابل و تفاهم است حتی اگر زن و مرد برای ساعاتی از هم دور باشند. از این‌روست که مشاوران خانواده توصیه می‌کنند که به نیاز همسر برای تنها بودن و با خود خلوت‌کردن باید احترام گذاشت؛ چه‌بسا که از دل این خلوت‌کردن، آرامشی مضاعف به خانه و خانواده تزریق شود. این جملات اما هرگز افراط را تایید نمی‌کند، چرا که وقت گذاشتن برای همسر از واجبات زندگی است. ما باید با همسران خود صحبت کنیم، حرف‌های آنها را بشنویم، به فعالیت‌های دلخواه مشترک بپردازیم.