حال به گمانم اگر پرواز‌ها نبودند، چیزی جز حالت منفعلی که همه کیهان را در همین لحظه ببینید، فارغ از لحظاتی برای تخیل و رویا و خیالبافی، یا سفر به خاطرات خوشایند، نا‌امیدی، از غالب‌ترین احساسات بشر بود! به نظر شما، پرواز به کدام حوالی، رنگ امید برای‌تان دارد؟ رنگ و بوی نشاط خوشی و‌ ناخوشی‌های زندگی؟!
پرواز من را به یاد...‌دوستانم می‌اندازد، دوستانی که برای همیشه ازاین سرزمین کوچ کردند./سام صالحی بختیاری از اصفهان
پرواز من را به یاد...‌ هواپیما‌های خیالم می‌اندازد که گاه روی زمین می‌نشینند و گاه در میان ابر‌های رویاهایم ناپدید می‌شوند./رضا خداوردی از تهران
پرواز من را به یاد...‌ اهدافم می‌اندازد. اهدافی که همیشه برای آن زمان کم می‌آورم./پویا رضایی از تهران
پرواز من را به یاد...‌واژه دخترمی‌اندازد.دخترانی که اگرچه بال‌شان را چیده‌اند ولی درتلاش برای پرواز، بال می‌زنند. /کوثر کریمی‌نیا از دزفول
پرواز من را به یاد...‌ خدا می‌اندازد؛ شاید چون به آسمان که می‌نگرم، احساس می‌کنم بین تمام موجودات ریز و درشت عالم و ا‌و می‌تواند تنها و فقط خود مرا ببیند، که با او نجوا می‌کنم./فاطمه مهرابی از تهران
پرواز من را به یاد...‌ خداحافظی بابارضا می‌اندازد./زهرا کریمی از شهرکرد
پرواز من را به یاد...‌ آخرین وداع عزیزانم می‌اندازد./رویا کریمی از اصفهان
پرواز من را به یاد...‌ مادران منتظری می‌اندازدکه هنوز بعد ازسال‌ها امید دارند پیکر عزیزشان برمی‌گردد./ریحانه محمودی از تهران
پرواز من را به یاد...‌ آخرین لبخند، بعد از خداحافظی‌ می‌اندازد. /دانیال کمالی از اصفهان
پرواز من را به یاد...‌ دلیرانی می‌اندازد که آرامش را برای‌مان فراهم کردند./فاطمه حجت‌انصاری از تهران
پرواز من را به یاد...‌ تن‌های پرکشیده به آسمان می‌اندازد.../پریا محمدنیا از تهران
پرواز من را به یاد...‌ آن رفیق مهربان در لحظاتی که باهم در سنگر بودیم می‌اندازد .../فاطمه شاهقلیان از اصفهان
پرواز من را به یاد...‌ نور میان تاریکی ساعت ۱ و 20 دقیقه سیزدهم دی‌ماه می‌اندازد./سارا یزدانی از اصفهان خمینی‌شهر
لحظه‌ای می‌اندازد که در میان صخره‌ها، جوانه‌ای رویید./علیرضا زارعیان از تهران
پرواز من را به یاد...‌ آسمانی می‌اندازد که مقصدش یکدفعه انسان را غافلگیر می‌کند./سیما بازیار از تهران