فرد سالم از نظر اجتماعی، اجتماع را به‌صورت یک مجموعه معنادار، قابل‌فهم و بالقوه برای رشد و شکوفایی دانسته و نسبت به جامعه احساس تعلق می‌کند.سلامت اجتماعی نوعی بهداشت روانی، فردی و جمعی است که درصورت تحقق آن شهروندان دارای انگیزه و روحیه شاد بوده ودرنهایت، جامعه‌ای شاداب و سلامت خواهیم داشت. سه تلقی ازمفهوم سلامت اجتماعی وجود دارد. اولین تلقی، سلامت اجتماعی را تلفیقی ازسلامت جسمی و روانی می‌داند؛ به این معنا که درسلامت جسمی، جسم ودر سلامت روانی، روان سالم است اما دردومین تلقی ازسلامت اجتماعی، به نحوه حضوراجتماعی فرد درجامعه توجه می‌شود. یعنی فرد در جامعه با دیگران تعامل خوبی داشته باشد، در مواقع لزوم به دیگران کمک کند ودرمواقعی از دیگران کمک بگیرد. توانمندی ارتباط صادقانه با دیگران ومدیریت تعارض به شیوه سالم واخلاقی طی زمان مناسب و قابل قبول، ازجمله شاخص‌های سلامت اجتماعی است. سلامت اجتماعی با احساس تنهایی مبارزه می‌کند چراکه روابط اجتماعی می‌تواند به ما کمک کند.