حق بدن، عفت و پاكی است و حق زن، آزادی است. آزادی زن به این نیست كه خود را دراختیارهمه قراردهد و آزادی‌اش به این است كه هیچ‌كسی نتواند به حریم خصوصی‌اش نزدیك شود، غیر از كسی كه خودش به‌عنوان همسر انتخاب می‌كند و هیچ‌كس به‌جز همسر به ذهنش ورود پیدا نكند و محارمش در حد معقول كنارش هستند. دامن پاك می‌تواند انسان تربیت كند. حیوانات هم به آزادی كه آنها تعریف می‌كنند تن نمی‌دهند و برای خودشان زوج دارند و این كار را نمی‌كنند.ازطرفی می‌گویند مادر، حق سقط دارد؛ یعنی مادر حق كشتن بچه‌اش را دارد و خدا كه انسان را آفریده این اجازه را نمی‌دهد. حق بدن، حق سقط و حق برابری جنسیتی حقوق نیست. اولین حق زن این است كه عاطفه‌اش برقرار بماند و از یك پناهگاه عاطفی برخوردار باشد. اوایل جنبش‌های فمینیستی، زنان نسبت به مسائلی اعتراض می‌كردند كه حق بود؛ مثلا این كه حقوق و دستمزد زنان كمتر از مردان است و آن موقع اعتراض می‌كردند برای این كه دستمزدشان بیشتر شود یا این كه كارهای سخت به آنان داده نشود و فمینیست‌ها در وهله اول این گونه شكل گرفتند اما الان به دنبال آن‌ موضوعات نیستند و دنبال این مسائل سطحی هستند. می‌گویند تشكیل خانواده، ولی نمی‌گویند كدام خانواده؟ با این جریانات می‌خواهند سر جماعت را گرم نگه دارند تا به اهدافی كه می‌خواهند برسند.