خرید «دِین» به چه معناست؟
خرید دین، قراردادی است که به موجب آن شخص ثالثی، دین مدتدار بدهکار را به کمتر از مبلغ اسمی آن به صورت نقدی از داین خریداری میکند. مبلغ اسمی رقمی است که در متن اسناد و اوراق تجاری ذکر شده و حاکی از میزان دین است.
اسناد و اوراق تجاری به آن دسته از اسناد و اوراق بهادار اطلاق میشود که مفاد آن حاکی از طلب حقیقی متقاضی است. با توجه به این تعریف، تسهیلات خرید دین، تسهیلاتی است که درآن بانک(شخص ثالث) با اعطای تسهیلات، نسبت به خرید اسناد و اوراق تجاری صادره از سوی اشخاص حقیقی و حقوقی (بدهکار) از ذینفع این اوراق (داین) به قیمتی کمتر از مبلغ اسمی آنها اقدام و در سررسید اسناد وجه آنها را از بدهکار وصول میکند. عقد خرید دین در سیستم بانکداری بدون ربا، کاربرد زیادی دارد. به عنوان مثال قراردادهای اعتباری که جزو فعالیتهای اصلی بانکها به حساب میآید، میتواند به شکل قرارداد خرید دین منعقد شود. همچنین کارت بانکی و سپردهها و وامها نیز میتوانند با استفاده از عقد خرید محقق شوند.امکان دارد که بانکها درصدهای متفاوتی بابت بهره این وام در نظر بگیرند ولی اغلب بین 18تا23 درصد است. این درصد بهره از کل مبلغ چکهای ارائه شده به بانک به عنوان بهره وام کم و بقیه به حساب مشتری واریز میشود.