کاهش فرزندآوری و پیری جمعیت
پیری و سالمندی جمعیت دیگر از مسأله گذشته و به یک بحران تبدیل شده است که به عقیده بسیاری کنترل و حل این بحران رو به گسترش، نیازمند تغییر نگاه مدیران و تصمیمگیران و تشکیل مدیریتی منسجم و کارآمد است و باید اقداماتی عاجل و موثر برای خروج از این وضعیت بحرانی انجام شود.
فراهمکردن بسترهای لازم برای خانوادهها و اعمال سیاستهای تشویقی برای فرزندآوری در کشور، بدون تردید زنگ خطر سالمندی را خاموش کرده و پنجره جمعیتی کشور را به سمت جوانی بازخواهد کرد. درحالحاضر، ایران با چالشهای جدی در حوزه جمعیتی همچون تاخیر در ازدواج، تاخیر در فرزندآوری، عدم تمایل به فرزندآوری، تکفرزندی، افزایش ناباروری و سقط جنین و روند صعودی سن ازدواج مواجه است که این مسائل محدودشدن فرزندآوری را به دنبال دارد. برای هر کشوری جمعیت جوان، سرمایه مهم اجتماعی است و به تعبیر کارشناسان در آینده نزدیک یک سیاهچاله جمعیتی در انتظار ایران است. نوع نگاه به زندگی و فرزندآوری در بین ایرانیان در گذر سالیان طولانی تغییر کرده است، لذا عامل فرهنگی «گرایش به سمت زندگی غربی و مدرن»رامیتوان اصلیترین دلیل کاهش نرخ رشد جمعیت در کشور برشمرد. دراین میان کشور ما با وجود اینکه از جمعیت جوان برخوردار بوده و همچنان الزام است که این ثروت حیاتی حفظ وتقویت شود اما درسالهای اخیرروند باروری درکشور شیب نزولی به خود گرفته است. کاهش تمایل به فرزندآوری در جامعه کنونی یک موضوع چندعلتی است وباید همه جوانب را ازجمله مسائل اقتصادی در نظر گرفت اما علت اصلی این موضوع، تغییر باورها ونگرش مردم جامعه نسبت به افزایش جمعیت است.