البته حاضرجوابی در هر سنی می‌تواند اتفاق بیفتد اما تقریبا از همان زمانی که کودکان نه گفتن را شروع می‌کنند حاضرجوابی نیز به بخشی طبیعی از رشد آنها تبدیل می‌شود. یعنی سنی که کودکان نیاز به استقلال و خودرایی را تجربه می‌کنند. زمانی که کودکان در برابر والدین حاضرجوابی کرده و آنان را به چالش می‌کشند یا از انجام کاری خودداری می‌ورزند، یکی از مواردی است که می‌تواند باعث ناراحتی پدر و مادرها شود. ممکن است این اتفاق به دلایل متعددی در کودک شکل بگیرد. ممکن است کودک بخواهد از طریق این رفتار بر زندگی خودش کنترل داشته باشد یا ممکن است ناشی از گرسنگی یا خستگی او باشد. فارغ از علت این مسأله، لازم است با آن به‌سرعت و به‌طور موثری مقابله کرد. اگر کودک شما روی برنامه‌های روزمره‌ خود تا حدی کنترل داشته باشد، کمتر احتمال دارد که به ابراز وجود به روش‌های زننده احساس نیاز ‌ کند. پس به او فرصت‌های مناسبی برای انتخاب کردن به میل خودش بدهید. هنگامی که کودک شما گستاخی می‌کند، به او بگویید که شما به احساسات او اهمیت می‌دهید، حتی اگر طرز بیان او را تایید نکنید. به بدزبانی فرزندتان واکنش بیش از حدی نشان ندهید یا در مورد انتخاب نوع کلماتی که به کار می‌برد یا تن صدایش بحث و جدل نکنید.