printlogo


آنچه حكما درباره گوجه‌سبز می‌گویند

این روزها كه هوا بهاری و بارانی است، پیاده‌روی در كوچه باغ‌های سرسبز و نمناك و پرنشاط مناطق كوهستانی اطراف شهر حسابی روح و روان آدم را صیقل داده و درختانی به گل نشسته كه گاهی نوبرانه‌هایی ریز و درشت به ارمغان آورده‌اند و چشم را نوازش می‌دهند. گوجه‌های وحشی ریز و ترش یكی از این نوبرانه‌هاست كه در انبوهی از برگ‌های تازه متولد شده درختان مشاهده می‌شود.
بر كسی پوشیده نیست كه گوجه‌سبز میوه كال آلوست كه می‌تواند از انواع آلو زرد، آلو جنگلی، آلو سیاه، آلو بخارا یا آلو برغانی باشد و انواع ریز آن مربوط به آلوچه‌های كال وحشی است كه از نظر میزان مواد مغذی با هم برابری می‌كنند.
از دیدگاه طب سنتی گوجه از چغاله‌بادام ترش‌تر است و طبع سردتری دارد. مصرف روزانه چند گوجه‌سبز برای افراد دچار عطش زیاد و خارش و سوزش پوست در صورتی كه معده سرد و حساس نداشته باشند، مناسب است. همچنین جویدن این میوه برای رفع تلخی دهان و تهوع و سردرد مفید است. به گفته یكی از متخصصان مجرب طب سنتی گوجه‌سبز ترش و گس برای تعدیل میل جنسی و تاخیر انزال زودرس در جوانان گرم مزاج مفید است كه البته یك تجویز كامل و همگانی نیست.
این میوه به دلیل پتاسیم بالایی كه دارد از طریق پرادراری نه‌تنها سدیم را دفع و از التهاب بافت‌ها و فشار خون بالا می‌كاهد، بلكه به كاركرد بهتر كلیه‌ها و پاكیزگی مجاری ادرار منجر می‌شود. هرچه گوجه ترش‌تر باشد ویتامین C بالاتری دارد.
 چه كسانی گوجه نخورند!
این میوه برای افرادی كه اسید معده شان زیاد ترشح می‌شود یا زخم معده و اثنی عشر دارند مناسب نیست و كسانی كه معده حساسی دارند با مصرف گوجه‌سبز دچار سوءهاضمه و نفخ می‌شوند و برای افرادی كه مدفوع خشك و دفع سخت دارند زیان‌آور است. چون حالت اسیدی دارد بهتر است با مقدار اندكی نمك مصرف شود و نباید بلافاصله مسواك‌زده شود، چون سبب آسیب و حساسیت دندان‌ها می‌شود.