این اثر هنری یک محصول بصری از رومئو کاستلوچی است که به‌صورت installation تهیه‌ شده است. در این اثر، کارگردان سعی دارد قدرت ذهن و تمرکز بیننده و خودآگاه و کنترل تماشاگر روی کلمات را‌ با ریتم و ضر‌باهنگ موسیقی، از او خلع کند و او را مسحور خود گرداند.تماشاگر تحت سیطره کلمات قرارمی‌گیرد؛ تایپوگرافی(typography)، نمایش کلمات تنها درچند میلی‌ثانیه، حذف فاصله بین کلمات، واژگان ساده، واژگان با مفهوم خاص، درهرصورت بر ناخودآگاه تماشاگر تأثیر خواهند داشت، این تأثیر بدون گفتار،‌ آوا و‌ صدای بازیگر است.یک تجربه دیداری ـ شنیداری با ریتم موسیقی مواجه‌شدن با قدرت کلمات در قالب زمان با ضرباهنگ موسیقایی، مفهوم دیکتاتوری زمان، دست‌وپنجه نرم کردن با طوفان قریب‌الوقوع کلمات در مواجه با انتشار صدا، تجربه‌ای متفاوت برای مخاطب خاص در مواجه با زمان و زبان و موسیقی شکل‌ داد.این اثر تصویری از رومئو کاستلوچی که در قالب چهل‌ودومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر به نمایش در‌‌آمد، با مرکزیت زدودن معمولیات زندگی، دنبال آن است تا نقاب از چهره سیاستمداران و بازی‌های روانی امپریالیسم جهانی بردارد.