این ویژگی موجب می‌شود که معمولا ۸۰ تا۹۰درصد آنها با شکست مواجه شوند؛وضعیتی که می‌شود تا هم تأمین مالی از مسیرهای سنتی مانند تسهیلات بانکی برای چنین کسب‌وکارهایی کارایی چندانی نداشته باشد وازطرف دیگر سرمایه گذاران هم رغبت کمی برای مشارکت داشته باشند. اما روی دیگر سکه کسب‌وکارهای نوپای امروزی این است که درصورت موفقیت می‌توانند به سودآوری بسیار بالایی برسند و همین موضوع با وجود خطرپذیری بالایی که دارند، جذابیت ویژه‌ای ایجاد می‌کند.برای رفع این مشکل در زیست‌بوم نوآوری و فناوری جهانی، راهکار جدیدی برای تأمین مالی پیشنهاد شده‌است که به آن سرمایه‌گذاری خطرپذیر (Venture Capital) می‌گویند.دراین روش سرمایه‌گذاری که بانام‌های «سرمایه‌گذاری جسورانه» یا «سرمایه‌گذاری کارآفرینی» هم از آن یاد می‌شود، شرکت‌های سرمایه‌گذار خطرپذیر که معمولا گروهی از سرمایه‌گذاران هستند روی شرکت‌های کوچک با ظرفیت رشد بالا سرمایه‌گذاری می‌کنند. این شرکت‌ها پول قرض نمی‌دهند، بلکه در این شرکت‌ها سرمایه‌گذاری می‌کنند. این سرمایه‌گذاران با ارزیابی‌های دقیقی که روی شکاف سرمایه شرکت‌های نوپا انجام می‌دهند، کمبود نقدینگی آنها را جبران می‌کنند و در گروه سهام‌داران‌شان قرار می‌گیرند؛ در نتیجه زمانی که این شرکت‌ها به سودآوری می‌رسند، سرمایه‌گذاران نیز به سود بسیار خوبی دست خواهند یافت.سرمایه‌گذار خطر‌پذیر با مدیریت فعالانه و برنامه‌ریزی در توسعه مدل‌های راهبردی، در کسب‌وکار هدف و ارزش‌افزوده و افزایش قیمت سهام این شرکت‌ها نقش مهمی ایفا می‌کند. رونق و توسعه فعالیت‌های سرمایه‌گذاری خطر‌پذیر موتور محرکه و محور اصلی رشد محصولات جدید و نوآوری در عرصه فناوری است؛ به همین خاطر این روزها برای توسعه جدی‌تر زیست‌بوم نوآوری و فناوری باید نگاه جدی‌تری به تقویت این بخش و رونق صندوق‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر شود. صندوق‌هایی که مهم‌ترین ابزار برای رفع چالش تأمین مالی شرکت‌های دانش‌بنیان و استارت‌آپی در کشور به‌شمار می‌روند.