باید از همه گذر می‌کردم. وقت گذر بود.» «گذر» پیوندی میان شعر و داستان و هم‌چنین میان شخصیت‌های رمان با شخصیت‌های تاریخ و ادبیات معاصر است و همین مسأله این رمان را برای خواننده‌ علاقه‌مند به تاریخ و ادبیات معاصر ایران خواندنی‌تر کرده است. مهشاد مرده است. جسدش در وان حمام خانه‌اش پیدا شده و در طول رمان، دوست مهشاد، فرانک در پی کشف ناگفته‌هایی است که فکر می‌کند دلیل مرگ مهشاد را می‌تواند در آنها بیابد. گذر، روایت سرخوردگی‌ها و تنهایی‌های زن در جست‌وجوی استقلال در سال‌های پایانی دهه‌ 80 است. حکایتی که با گذشته پیوندی محکم دارد و تلاش زنان جوان تحصیلکرده برای گذر از گذشته و رهایی از آوارهای آن را  معین می‌کند. نفیسه مرادی در اولین رمان خود با بهره‌گیری از تسلطش به گذشته‌ ادبیات ایران توانسته پیوندی درون‌متنی میان وضعیت معاصر شخصیت‌های روایتش و برهه‌هایی از تاریخ ادبیات معاصر که به‌ویژه در قامت میرزاده عشقی متجلی شده‌است برقرار کند. پیوندی که سرنوشت زنان داستان به آن گره خورده است. سرنوشتی تراژیک؟ 

نویسنده: نفیسه مرادی
ناشر: نیماژ
سال انتشار: 1402
تعداد صفحه: 164