مسئولیت سلبریتیها در جرمزدایی
استفاده کسب و کارها از افراد معروف در تبلیغاتشان، چند سالی است که با گسترش فضای مجازی مخصوصا شبکههای اجتماعی به یک موضوع فراگیر تبدیل شده است؛ اما سؤال اینجاست که مقوله حقوقی این نوع از اتفاقات چگونه بررسی میشود و نقش سلبریتیها در پیشگیری از جرایم اینترنتی به چه شکل است؟
گسترش کسبوکارهای خرد و کلان در فضای مجازی از یکسو و استفاده از سلبریتیها برای تبلیغات چنین کسبوکارهایی از طرف دیگر به ردوبدلشدن و دریافت رقمهای هنگفتی از این کسبوکارها منجر شده است. مبالغی که شاید برای همان کسبوکارها هم دور از ذهن و باور باشد، اما بهناچار و برای جذب مشتری بیشتر، دست به چنین کاری میزنند. سلبریتیهایی که اصلا برایشان فرقی ندارد که آن مجموعه بهدرستی خدمات ارائه میدهد یا نه و فقط به موجودی حسابشان فکرمیکنند. در این بین مردمانی میمانند که با اعتماد به چنین افرادی مال خود را از دست میدهند. از منظر جرمشناسی برای وقوع یک جرم مؤلفههایی دخیل هستند که همگی باید وجود داشته باشند و بهاصطلاح باید مثلث جرم شکل بگیرد. در یک ضلع از این مثلث بزهکار با انجام اقدامات بزهکارانهاش وجود دارد. در ضلع دیگر این مثلث، بزهدیدگان یا قربانیان جرم قرار دارند؛ افرادی که بههردلیلی ازجمله کسب منفعت قربانی فرد بزهکار میشوند. ضلع سوم مثلث جرم، شرایط و اوضاع و احوالی است که درارتکاب جرم نقش موثر دارد. بهصورتکلی فعالیت سلبریتیها و چهرههای شناختهشده که تمام اعتبار خود را از توجه مردم بهدستآوردهاند باید در جهت جرمزدایی باشد، نه اینکه آنان خود به عاملی برای جرمزایی تبدیل شوند.